I SA/Op 927/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Komorowska-Kaczkowska Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (spr.) Asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 7 listopada 2025 r., nr SKO.40.1081.2025.po w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2025 oddala skargę.

Przedmiotem skargi wniesionej przez S. K. (dalej jako: skarżący, strona, podatnik) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (dalej jako: Kolegium) z 7.11.2025 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy Turawa z dnia 15.01.2025 r., ustalającej M. K. i skarżącemu łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2025 w kwocie 550 zł. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Wójt Gminy Turawa decyzją z dnia 15 stycznia 2025 r., ustalił M. K. i skarżącemu łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2025 w kwocie 550,00 zł, w tym: 1) podatek rolny za 2025 r. w kwocie 45,00 zł, od gruntów stanowiących użytki rolne o powierzchni 0,3084 ha (0,1887 ha przeliczeniowego), w tym podlegające opodatkowaniu o powierzchni 0,1046 ha (0,1174 ha przeliczeniowego) x stawka 431,70 zł/ha, wynikająca z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1344), zwanej dalej u.p.r. oraz komunikatu Prezesa ZUS z dnia 18 października 2024 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2025 (M.P. poz. 891), 2) podatek od nieruchomości za 2025 r. w kwocie 505,00 zł, w tym: - budynki mieszkalne o powierzchni użytkowej 140,00 m2 x stawka 1,03 zł/m2 = 144,20 zł, - budynki mieszkalne o wys. 1,40-2,20 m - pow. użytk. 20,00 m2 x stawka 1,03 zł/m2 = 20,60 zł, - grunty pozostałe o powierzchni 654,00 m2 x stawka 0,52 zł/m2 = 340,08 zł, przy czym stawki podatku od nieruchomości zostały przyjęte zgodnie z Uchwałą Rady Gminy Turawa nr VIII/55/2024 z dnia 22 listopada 2024 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Opolskiego poz. 3065), zwaną dalej Uchwałą. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 17 lutego 2025 r. Od decyzji organu I instancji skarżący wniósł odwołanie wskazując, że uważają za nieważną, gdyż nie została podpisana. Po rozpatrzeniu odwołania strony, organ odwoławczy wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 7.11.2025 r. W uzasadnieniu powołał przepisy art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 4, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 707), dalej zwanej u.p.o.l., art. 1, art. 3 ust. 1 i ust. 5, art. 6c ust. 1, art. 6c ust. 2 u.p.r. Wskazał, że na M. K. i skarżącym niewątpliwie ciąży solidarnie obowiązek podatkowy z tytułu podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2025 r. od nieruchomości położonej w Z., przy u. [...], bowiem są oni jej współwłaścicielami, a zatem wystąpiła przesłanka wydania nakazu płatniczego ustalającego łączne zobowiązanie pieniężne na ten rok. Jeżeli podatnikami są osoby fizyczne, łączne zobowiązanie pieniężne powstaje z mocy decyzji ustalającej to zobowiązanie, czyli zgodnie z art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025, poz. 111 – dalej: O.p.), co art. 6 ust. 7 u.p.o.l. i art. 6c ust. 1 u.p.r. Zobowiązanie osób fizycznych w łącznym zobowiązaniu pieniężnym należy zatem do zobowiązań podatkowych powstających w drodze doręczenia decyzji konstytutywnej organu podatkowego. W zakresie podpisu osoby uprawnionej do wydania decyzji w zakresie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2025 r. organ wskazał na treść przepisu art. 210 § 1a O.p. i wyjaśnił, że na dokumencie z dnia 15 stycznia 2025 r., nr PF.3123.1.2115.2025 nie znajduje się podpis osoby uprawnionej do wydania decyzji lecz pod jego treścią wydrukowane zostało "Wójt Gminy Turawa D. P.". Stwierdził, że sporna decyzja została sporządzona z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, co potwierdza kod kreskowy znajdujący się na wydruku dokumentu stanowiącego decyzję, zawierający pod kodem unikalny numer tego dokumentu w systemie ([...]), a także kod kreskowy z nr wysyłki ([...]), zintegrowany z kodem i nr umieszczonym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji. Z powyższego wynika bezspornie, że jest to dokument sporządzony w sposób opisany w art. 210 § 1a O.p. Decyzja bowiem dotyczy wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2025 rok i została sporządzona z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego. W konsekwencji powyższego, nie było konieczności umieszczania na niej podpisu osoby uprawnionej do jej wydania, a wystarczył nadruk jej imienia, nazwiska i stanowiska służbowego. Takie właśnie informacje znajdują się na omawianym dokumencie, a mianowicie decyzję wydała osoba piastująca urząd Wójta Gminy Turawa - D. P. Tym samym organ nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania. We wniesionej skardze skarżący podniósł zarzuty naruszenia: • art. 107 § 1 pkt 4) i pkt 6) oraz § 3 K.p.a. w zakresie niewyjaśnienia podstawy prawnej oraz faktycznej decyzji podatkowej a następnie decyzji utrzymującej decyzję podatkową w mocy, • § 1 art. 210 O.p. w zakresie w jakim decyzja utrzymująca decyzję podatkową stwierdza, że "Kwestionowana decyzja została wydana zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa i zawiera wszystkie atrybuty decyzji podatkowej, a zatem brak jest podstaw do jej uchylenia." Gdyż decyzja podatkowa nie została nigdy podpisana czyli brak jest wymaganego przez art. 210 Op. elementu. • art. 3 pkt 3 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2024 poz 155) w zakresie definicji systemu teleinformatycznego. Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zwrot kosztów procesowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Kryteria sądowej kontroli zaskarżonych aktów organów administracji publicznej zostały określone w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026, poz. 143 z późn. zm. – zwanej dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie z którym decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Równocześnie w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem niemającym tu zastosowania). Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz postępowania poprzedzającego jej wydanie, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących taką wadliwością zaskarżonej decyzji, która wymagała wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 7.11.2025 r., w przedmiocie ustalenia M. K. i skarżącemu łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2025 w kwocie 550 zł. Istota sporu oraz zasadniczy motyw zarzutów podniesionych w skardze koncentrują się przede wszystkim na twierdzeniu o wadliwości decyzji Wójta Gminy Turawa ustalającej stronie łączne zobowiązanie pieniężne za 2025 r., wynikającej z braku jej własnoręcznego podpisu. Zarzut ten nie zasługuje jednak na uwzględnienie. W ocenie Sądu wskazana decyzja nie jest dotknięta wadą w tym zakresie, a sposób jej podpisania pozostaje zgodny z obowiązującymi przepisami prawa, wobec czego nie doszło do naruszenia mogącego podważyć legalność decyzji. Z akt sprawy wynika, że na decyzji wydanej przez Wójta Gminy Turawa nie znajduje się własnoręczny podpis osoby uprawnionej do wydania decyzji lecz pod jego treścią wydrukowane zostało "Wójt Gminy Turawa D. P.". Pod treścią tej widnieje adnotacja o treści: "Dokument elektroniczny sporządzony na podstawie art. 210 § 1a ustawy Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.), nie wymaga podpisu." Decyzja ta doręczona została za pośrednictwem operatora pocztowego, zgodnie z art. 144 § 1 O.p. Kwestionowana decyzja została sporządzona z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, w oparciu o oprogramowanie znajdujące się na komputerach połączonych w sieć komputerową, przy wykorzystaniu danych znajdujących się w bazie umieszczonej na serwerze centralnym, a komunikacja oprogramowania z bazą danych oraz przetwarzanie danych odbywa się przy wykorzystaniu sieci komputerowej, która ma dostęp do Internetu. Zgodnie z treścią przepisu art. 210 § 1a O.p., decyzja w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, podatku rolnym lub podatku leśnym, w tym w formie łącznego zobowiązania pieniężnego, sporządzana z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, może zamiast podpisu własnoręcznego osoby upoważnionej do jej wydania, zawierać podpis mechanicznie odtwarzany tej osoby lub nadruk imienia i nazwiska wraz ze stanowiskiem służbowym osoby upoważnionej do jej wydania. Mając na uwadze powyższe, podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, że sporna decyzja I instancji została sporządzona z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, a potwierdza to kod kreskowy znajdujący się na wydruku dokumentu stanowiącego decyzję, zawierający pod kodem unikalny numer tego dokumentu w systemie ([...]), a także kod kreskowy z nr wysyłki ([...]), zintegrowany z kodem i nr umieszczonym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji. Jest to dokument sporządzony w sposób opisany w art. 210 § 1a O.p. - dotyczy wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2025 rok i została sporządzona z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego. Tym samym nie było konieczności umieszczania na niej podpisu osoby uprawnionej do jej wydania, a wystarczył nadruk jej imienia, nazwiska i stanowiska służbowego. Takie właśnie informacje znajdują się na omawianym dokumencie, a mianowicie decyzję wydała osoba piastująca urząd Wójta Gminy Turawa - D. P. Nie zasługują na uwzględnienie twierdzenia skarżącego, jakoby organ nie wykazał, że decyzja została sporządzona z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego. Z akt sprawy wynika, iż decyzja I instancji została wytworzona z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego funkcjonującego w organie, co uzasadniało zastosowanie art. 210 § 1a O.p. Bez znaczenia dla powyższej oceny pozostaje sposób doręczenia tej decyzji stronie. Okoliczność, ze decyzja została doręczona w postaci wydruku za pośrednictwem operatora pocztowego, nie oznacza, iż nie została ona uprzednio wytworzona z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego. Przepisy regulujące sposób sporządzenia decyzji oraz przepisy dotyczące jej doręczenia mają odrębny charakter i nie mogą być utożsamiane. Tym samym błędne jest stanowisko skarżącego, jakoby decyzja wydana z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego mogła zostać skutecznie doręczona wyłącznie za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. W ocenie Sądu, organ odwoławczy prawidłowo uznał, że decyzja Wójta Gminy Turawa posiada wszystkie wymagane prawem atrybuty decyzji podatkowej, wynikające z regulacji zawartych w treści art. 210 § 1 i art. 210 § 1a O.p. Jednocześnie organ prawidłowo dokonał ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego, przeprowadzając analizę wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz stosując właściwe przepisy regulujące te instytucję. Organ prawidłowo określił również podstawę opodatkowania oraz zastosował stawki podatków wchodzących w skład łącznego zobowiązania pieniężnego, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie wykazała w tym zakresie jakichkolwiek uchybień, a poczynione przez organ ustalenia oraz dokonana wykładnia przepisów nie budzą wątpliwości Sądu. Prawidłowo uznał, że na M. K. i skarżącym ciąży solidarnie obowiązek podatkowy z tytułu podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2025 r. od nieruchomości położonej w Z., przy u. [...], bowiem są oni jej współwłaścicielami, a zatem wystąpiła przesłanka wydania nakazu płatniczego ustalającego łączne zobowiązanie pieniężne na ten rok. Jeżeli podatnikami są osoby fizyczne, łączne zobowiązanie pieniężne powstaje z mocy decyzji ustalającej to zobowiązanie, czyli zgodnie z art. 21 § 1 pkt 2 O.p., co wynika z art. 6 ust. 7 u.p.o.l. i art. 6c ust. 1 u.p.r. Zobowiązanie osób fizycznych w łącznym zobowiązaniu pieniężnym należy zatem do zobowiązań podatkowych powstających w drodze doręczenia decyzji konstytutywnej organu podatkowego. Tym samym skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.