I SA/Op 908/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. R. na postanowienie Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia 2 października 2025 r., nr 37/25 w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu R. R. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

R. R. [dalej: skarżący] wniósł do Sądu skargę na postanowienie Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [dalej: organ] z 2 października 2025 r., nr 37/25, w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W wykonaniu zarządzenia z 26 lutego 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez wskazanie przypisanego mu numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) [dalej: ppsa]. Wezwanie zawarte w piśmie sądowym z 26 lutego 2026 r. zostało doręczone skarżącemu 17 marca 2026 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 47 akt sądowych). Skarżący odpowiedział na wezwanie Sądu pismem z 24 marca 2026 r., złożonym osobiście w Biurze Podawczym Sądu w dniu 25 marca 2026 r., co wynika z daty prezentaty (k. 58 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, weryfikując czy nie zaistniała jedna z przesłanek odrzucenia skargi, wymienionych w art. 58 § 1 ppsa. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ppsa (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Sąd, badając skargę, zauważył, że nie zawierała ona numeru PESEL skarżącego, choć obowiązek taki wynika z art. 57 § 1 ppsa w związku z art. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa. Zgodnie z tymi przepisami skarga, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną. Z podanych względów skarżący został wezwany do usunięcia wyżej opisanego braku formalnego skargi w myśl art. 49 § 1 ppsa, zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast art. 58 § 1 pkt 3 ppsa stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie jest jej odrzucenie. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało przesłane na adres skarżącego i doręczone mu osobiście w dniu 17 marca 2026 r. Zatem wyznaczony przez Sąd termin 7 dni do dokonania żądanej czynności upłynął wraz z dniem 24 marca 2026 r. (wtorek). Skarżący nie wykonał wezwania Sądu w terminie, ponieważ pismo z 24 marca 2026 r. złożył osobiście w Biurze Podawczym Sądu w dniu 25 marca 2026 r., a więc z jednodniowym opóźnieniem. Brak formalny skargi nie został więc usunięty, ponieważ czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez skarżącego po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ppsa). Wykonanie zobowiązania do uzupełnienia braku formalnego po wyznaczonym terminie jest zatem równoznaczne w skutkach z niezastosowaniem się do wezwania Sądu. Z tych względów skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, o czym Sąd orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie skarżącemu uiszczonego w sprawie wpisu od skargi w kwocie 200 zł, zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia, uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.