I SA/Op 76/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na rozstrzygnięcie Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki z dnia 23 listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu "Przyznawanie grantów na kapitał obrotowy – wsparcie utrzymania działalności w sytuacji nagłego niedoboru lub braku płynności mikro i małych przedsiębiorstw w ramach RPO WO 2014-2020" w związku z wnioskiem strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W dniu 11 lutego 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła skarga T. P. na informację Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki z 23 listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. Wraz ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony wskazał, że Operator doręczając informację o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia nie pouczył skarżącego o prawie i terminie do wniesienia skargi na przedmiotową informację. Skarżący o sposobie i terminie do wniesienia skargi dowiedział się w dniu 8 lutego 2021 r. w rozmowie z Operatorem. Pełnomocnik odwołał się do art. 58 § 1 i 2 kpa w zw. z art. 67 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, w myśl którego w razie uchybienia terminu należy termin przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W ocenie pełnomocnika, do uchybienia terminu doszło bez winy strony, bowiem strony nie pouczono ośrodkach zaskarżenia, a zgodnie z art. 112 kpa, błędne pouczenia lub jego brak, nie może nieść dla strony negatywnych skutków. Z obowiązku pouczenia nie zwalnia organu to, że strona jest prawnikiem. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie czternastodniowego terminu do wniesienia skargi na informację o pozostawieniu odwołania skarżącego bez rozpatrzenia. Według pełnomocnika strony, zachowany został siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż o prawie zaskarżenia strona dowiedziała się w rozmowie z Operatorem w dniu 8 lutego 2021 r. Na wezwanie Sądu organ poinformował pismem z dnia 23 lutego 2021 r. i z 18 marca 2021 r., że Opolskie Centrum Rozwoju Gospodarki nie posiada dokumentu potwierdzającego dostarczenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Pismo zostało przesłane do skarżącego przez platformę ePUAP w dniu 23 listopada 2020 r. i z uwagi na popełniony błąd (brak odznaczenia trybu UPD) system nie wygenerował urzędowego potwierdzenia odbioru. Nadto pismo nie było stronie doręczne w jakikolwiek inny sposób. Z kolei z pisma pełnomocnika strony z dnia 23 marca 2021 r. wynika, skarżący pismo Operatora o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia odczytał dopiero 10 stycznia 2021 r., a w okresie od 23 listopada 2020 r. do 10 stycznia 2021 r. nie logował się do skrzynki odbiorczej na ePUAP-ie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019.2325 t.j. ze zm. - dalej jako ppsa), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i postanowienia, inne akty lub czynności oraz bezczynność - określone w art. 3 § 2 ppsa. Nadto stosownie do art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawą taką jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. 2020, poz. 818 z poźn. zm.- zwana dalej ustawą wdrożeniową). W myśl art. 61 ust. 5 ustawy wdrożeniowej sąd rozpoznaje skargę w zakresie, o którym mowa w art. 61 ust. 1 tej ustawy. Stosownie zaś do art. 61 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym też w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ppsa. Nabór wniosków w ramach projektu "Przyznawanie grantów na kapitał obrotowy-wsparcie utrzymania działalności w sytuacji nagłego niedoboru lub braku płynności mikro i małych przedsiębiorstw w ramach RPO WO 2014 - 2020 NABÓR II", realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020, Oś priorytetowa II-Konkurencyjna gospodarka, PODDZIALANIE 2.1.1 Nowe produkty i usługi, Opolskie Centrum Rozwoju Gospodarki - miał charakter pozakonkursowy i odbywał się na podstawie ogłoszonego dla tego projektu Regulaminu Rekrutacji i Udzielania Wsparcia. W § 12 ust 4 Regulaminu w - Postanowieniach Końcowych - przewidziano, że w sprawach nieuregulowanych niniejszym regulaminem zastosowanie mają odpowiednie reguły i zasady wynikające z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020, a także odpowiednie przepisy prawa Unii Europejskiej, oraz prawa krajowego. Zgodnie z art. 67 ustawy wdrożeniowej do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Z kolei zgodnie z treścią art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przez sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Z brzmienia przepisu art. 64 ustawy wdrożeniowej wynika, że nie zostały przez ustawę wyłączone przepisy art. 85 – 89 ppsa regulujące kwestię uchybienia i przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. W szczególności art. 85 i art. 87 § 1 i § 4 ppsa W myśl art. 85 ppsa, czynność w postępowaniu administracyjnym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Stronie, stosownie do art. 87 § 1 ppsa, służy wniosek o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa). W myśl art. 86 § 1 ppsa, sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z powyższych przepisów wynika, że przywrócenie terminu jest możliwe pod następującymi warunkami: 1) nastąpiło uchybienie terminu do dokonania czynności, 2) strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, 3) dokonała jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, 4) uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz 5) w wyniku uchybienia terminu powstały dla strony ujemne skutki procesowe. Z kolei jak stanowi art. 88 ppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Mając na względzie powyższe unormowania, w pierwszej kolejności należało ustalić czy spełnione zostały warunki formalne do złożenia takiego wniosku, w tym czy strona dochowała terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postaci złożenia skargi do Sądu, gdyż od spełnienia tego warunku zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd. Jak wskazał organ, pismo o pozostawieniu bez rozpatrzenia odwołania od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu OCRG przesłało do skarżącego przez platformę ePUAP w dniu 23 listopada 2020 r. i z uwagi na popełniony błąd (brak odznaczenia trybu UPD) system nie wygenerował urzędowego potwierdzenia odbioru. Natomiast z wniosku pełnomocnika strony wynika, że skarżący pismo Operatora o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia odczytał dopiero 10 stycznia 2021 r. i w okresie od 23 listopada 2020 r. do 10 stycznia 2021 r. nie logował się do skrzynki odbiorczej na ePUAP-ie. Operator doręczając informację o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia nie pouczył skarżącego o prawie i terminie do wniesienia skargi na przedmiotową informację, a skarżący o sposobie i terminie do wniesienia skargi dowiedział się w dniu 8 lutego 2021 r. w rozmowie z Operatorem. Nie budzi zatem wątpliwości, że pismo organu o pozostawieniu bez rozpatrzenia odwołania od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu dotarło do adresata i zostało przez niego odebrane (odczytane) 10 stycznia 2021 r. Jest to zatem termin, w którym skarżący uzyskał wiedzę o pozostawieniu jego odwołania bez rozpatrzenia i jednocześnie termin, który zdaniem Sądu, ma decydujące znaczenie przy ocenie dochowania przez stronę terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi do Sądu. Stosownie do art. 63 ustawy wdrożeniowej na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 45 ust. 5, art. 58 ust.1 pkt 2 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 ust. 2 albo art.66 ust. 2 pkt 1. Pełnomocnik skarżącego wskazując na dochowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wywodzi, że o sposobie i terminie do wniesienia skargi skarżący dowiedział się w dniu 8 lutego 2021 r., a do uchybienia terminu doszło bez jego winy, bowiem nie został pouczony o ośrodkach zaskarżenia i błędne pouczenie lub jego brak, nie może nieść dla niego negatywnych skutków. Podkreśla jednocześnie, że z obowiązku pouczenia nie zwalnia organu to, że strona jest prawnikiem. Odnosząc się do powyższej argumentacji wskazać należy, że strona jako fachowy pełnomocnik (adwokat) z pewnością znała zasady i terminy wnoszenia skarg do sądu administracyjnego, stosownie do regulacji ustawy wdrożeniowej (14 dni), zatem musiała się liczyć z tym, że ewentualne wniesienie środka zaskarżenia po upływie tego terminu, spowoduje uchybienie terminu. Jednocześnie strona, pomimo uruchomienia procedury odwoławczej, w okresie od 23 listopada 2020 r. do 10 stycznia 2021 r. nie logowała się do skrzynki odbiorczej na ePUAP-ie. Zatem, odbierając dopiero w dniu 10 stycznia 2021 r. pismo datowane na dzień 23 listopada 2020 r. i wysłane w tym dniu drogą elektroniczną, miała świadomość, że ta data będzie miała decydujące znaczenie dla oceny dochowania ewentualnych terminów. W ocenie Sądu, to właśnie data 10 stycznia 2021 r. jest datą, od której należy liczyć ustanie przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, a nie jak wywodzi skarżący data 8 lutego 2021 r., kiedy skarżący w trakcie rozmowy z Operatorem dowiedział się o przysługujących środkach zaskarżenia. Wprawdzie brak w ogóle pouczenia co do prawa, trybu i terminu złożenia przysługujących środków prawnych nie może powodować dla strony negatywnych dla niej konsekwencji, ale nie może też dawać stronie żadnych specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania, zwłaszcza gdy strona właśnie z uwagi na wykonywany zawód jest osobą posiadającą stosowną wiedzę w tym zakresie nawet, pomimo braku pouczenia. Odbierając informację OCRG w dniu 10 stycznia 2021 r. i pozostając w bezczynności aż do 8 lutego 2021 r. strona nie wykazała, że istniała jakakolwiek przeszkoda w okresie pomiędzy 10 stycznia 2021 r. a 8 lutego 2021 r. uniemożliwiająca dochowanie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Taką przeszkodą z pewnością w tej sprawie nie był brak pouczenia o środkach zaskarżenia, z którego to braku strona wywodzi niemożność dochowania terminu. W tej sytuacji datą od której należy liczyć 7 dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie jest dzień 8 lutego 2021 r., ale powinien to być dzień 10 stycznia 2021 r., kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności. Zatem siedmiodniowy termin do złożenia przedmiotowego wniosku upłynął 18 stycznia 2021 r., bowiem 17 stycznia 2021 był niedzielą. W konsekwencji nie zostały dochowane wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu, a zatem wniosek jako spóźniony, stosownie do art. 88 ppsa, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.