I SA/Op 742/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 sierpnia 2025 r., Nr UP-552/2025 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Skargą z 22 września 2025 r. J. W. (dalej określany również jako: strona, skarżący) zaskarżył decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu z 6 sierpnia 2025 r., w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Pismem z 15 stycznia 2026 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: [ppsa], sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Jak natomiast stanowi art. 60 ppsa, skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, albowiem analiza akt administracyjnych oraz treści zaskarżonej decyzji nie daje podstaw do oceny, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa, bądź do utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi oraz uznając wolę skarżącego jako dysponenta skargi co do jej cofnięcia, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa umorzył postępowanie w sprawie.