I SA/Op 435/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: odrzucić skargę.

W skardze złożonej bezpośrednio w siedzibie organu w dniu 16 października 2017 r. skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzuciła wadliwą ocenę stanu faktycznego przyjętego za podstawę jego wydania skarżonego i wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, że w dniu 6 listopada 2017 r. wydał na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej określana jako "p.p.s.a.", postanowienie, mocą którego uwzględniając skargę w całości uchylił w całości postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 sierpnia 2017 r., będące przedmiotem skargi. Równocześnie w postanowieniu z dnia 6 listopada 2017 r. stwierdził, że wydanie zaskarżonego postanowienia nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Do odpowiedzi na skargę załączył odpis postanowienia wydanego na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz poświadczoną kserokopię dowodu jego doręczenia skarżącej w dniu 14 listopada 2017 r. Ponieważ od skargi nie został uiszczony należny wpis, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 grudnia 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, obliczonego zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W wezwaniu określono termin oraz sposób uiszczenia należnego wpisu oraz zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 7 grudnia 2017 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał zatem z dniem 14 grudnia 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżąca wpisu nie uiściła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, odpis prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł został prawidłowo doręczony skarżącej w dniu 7 grudnia 2017 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 14 grudnia 2017 r. (czwartek). Skarżąca mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej (wpisu) nie uiściła, dlatego na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić. Wniosek organu o umorzenie postępowania w sprawie z uwagi na jej uwzględnienie w całości na podstawie 54 § 3 p.p.s.a. nie mógł zostać uwzględniony, jako że w myśl powołanego wyżej 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym nie mogło dojść do umorzenia postępowania w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie wskazanego przepisu postanowił jak w sentencji.