I SA/Op 258/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z dnia 20 marca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. oraz za okres I, II i III kwartału 2016 r. i listopad 2015 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Op 258/19, w ten sposób, że w sentencji wyroku, w wersie 7 liczonym od dołu strony, rozpoczynającym się od słów "w przedmiocie podatku od towarów i usług", w miejsce wyrazów: "za I kwartał 2015 r." wpisać: "za IV kwartał 2015 r."

Wyrokiem z 27 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Op 258/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z 20 marca 2019 r. nr [...], w punkcie pierwszym sentencji uchylił zaskarżoną decyzję, a w punkcie drugim zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. W dniu 20 maja 2020 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu, w którym organ poinformował o dostrzeżonej omyłce pisarskiej w sentencji w/w wyroku, wskazując, że omyłka ta polega na błędnym wskazaniu w przedmiocie sprawy okresów rozliczeniowych, których dotyczy zaskarżona decyzja. Otóż w sentencji wyroku wskazano okresy: I kwartał 2015 r. I, II i III kwartał 2016 r. i listopad 2015 r., podczas gdy decyzja dotyczy okresów: IV kwartał 2015 r. I, II i III kwartał 2016 r. i listopad 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) – zwanej dalej: "ppsa", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie o sprostowaniu może zapaść na posiedzeniu niejawnym, a przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie (art. 156 § 2 ppsa). Z przywołanego przepisu wynika, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości przez nadanie rozstrzygnięciu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Sprostowanie oczywistej omyłki nie może jednocześnie prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (patrz: B. Dauter [w:], B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 359). W niniejszej sprawie, w sentencji wyroku omyłkowo opisano okres rozliczeniowy, którego dotyczy zaskarżona decyzja, wskazując I kwartał 2015 r., zamiast IV kwartał 2015 r. Tymczasem właściwy okres rozliczeniowy, objęty zaskarżoną decyzją, dotyczył IV kwartału 2015 r., co bezsprzecznie wynika z treści zaskarżonej decyzji, akt sprawy, jak również zostało prawidłowo wskazane w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku. Nie ulega przy tym wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji