Sygnatura
I SA/Op 184/26
Postanowienie WSA w Opolu z 29 października 2026 r., I SA/Op 184/26 – przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Wynik
Sprostowano omyłkę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
- Data orzeczenia
- 29 października 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 29 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody Opolskiego o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 lipca 2026 r., sygn. akt I SA/Op 184/26 w sprawie ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 30 grudnia 2025 r., nr IN.II.7581.38.2025.KWO w przedmiocie waloryzacji opłaty rocznej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 lipca 2026 r., sygn. akt I SA/Op 184/26, w ten sposób, że w wersie 2 sentencji wyroku liczonym od dołu zamiast kwoty "597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych" wpisać kwotę "580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych".
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 lipca 2026 r., sygn. akt I SA/Op 184/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, w sprawie ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 30 grudnia 2025 r., nr IN.II.7581.38.2025.KWO, w przedmiocie waloryzacji opłaty rocznej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, uchylił zaskarżoną decyzję (pkt I sentencji) oraz orzekł o kosztach postępowania sądowego (pkt II sentencji). W pkt II sentencji wyroku Sąd omyłkowo określił należny zwrot kosztów jako kwotę 597 zł, natomiast zgodnie z aktami sprawy ustalono, że w sprawie nie została uiszczona opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa, które zostało dołączone jako załącznik do wniesionej skargi z dnia 16 lutego 2026 r. (k. 8 akt sądowych sprawy). Pismem z 15 października 2026 r. Wojewoda Opolski zwrócił się do tut. Sądu z wnioskiem o sprostowanie ww. wyroku, poprzez usunięcie rozbieżności pomiędzy sentencją wyroku a treścią uzasadnienia, w zakresie zasądzonej kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.) Sprostowanie orzeczenia może nastąpić z urzędu, jeżeli sąd stwierdzi występujące w nim niedokładności, a także na wniosek każdej ze stron postępowania lub jego uczestników. Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność, a złożenie wniosku o sprostowanie nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego. Istotą sprostowania jest wyeliminowanie błędów, o których mowa w art. 156 § 1 P.p.s.a., a które zawiera orzeczenie - jego sentencja, czy też uzasadnienie, przy czym nie może ono prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Wadliwość taka wyraża się w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu, są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia tej treści z zawartością akt sprawy, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny. Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny (por. postanowienie NSA z 18 września 2026 r., sygn. akt I FSK 1366/26). Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia daty wyroku, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności, wskazania trybu rozpoznania sprawy oraz podania nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy, w której Sąd popełnił oczywistą omyłkę pisarską wskazując w sentencji błędną kwotę podlegających zwrotowi kosztów postępowania w wysokości 597 zł, zamiast 580 zł. W uzasadnieniu do ww. orzeczenia, ustalając kwotę zasądzonych kosztów postępowania, sąd wziął pod uwagę wysokość wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie wynosił 100 zł, oraz wysokość wynagrodzenia pełnomocnika reprezentującego stronę skarżąca w wysokości 480 zł, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2026 r. poz. 215). Analiza akt sprawy bezsprzecznie dowodzi, iż od przedłożonego wraz ze skargą pełnomocnictwa nie została uiszczona opłata skarbowa w kwocie 17 zł. Zauważyć należy, iż ww. pełnomocnictwo (k. 8 akt sądowych sprawy) obejmuje dwa stosunki pełnomocnictwa, co w przypadku uiszczenia opłaty skarbowej, wiązałoby się z ewentualnym zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania sądowego tytułem uiszczonej opłaty skarbowej w kwocie 34 zł. Wraz ze skargą przedłożono wyłącznie dowód uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł (k. 9 akt sądowych sprawy). W kontekście powyższych rozważań, pomyłka w postaci nieprawidłowego zapisu zasądzonej kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, ma charakter oczywisty. Z analizy akt sprawy, jak również z wyliczeń zastosowanych w uzasadnieniu tego orzeczenia wynika jednoznacznie, że zasądzona kwota do zwrotu tytułem kosztów postępowania sądowego wynosi 580 zł. Wobec tego wystąpiły przesłanki do sprostowania wyroku, które to sprostowanie w żaden sposób nie wpływa na zmianę rozstrzygnięcia dokonanego przedmiotowym wyrokiem z 9 lipca 2026 r. Wobec powyższego, Sąd na mocy art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 2 marca 2026
- Skarżony organ
- Wojewoda
- Sędziowie
- Beata Kozicka /przewodniczący sprawozdawca/
Powiązane dokumenty
Sygnatura: I SA/Wa 1104/26 · 27 października 2026
Wyrok WSA w Warszawie z 27 października 2026 r., I SA/Wa 1104/26 – przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Sygnatura: I OSK 2290/23 · 27 października 2026
Wyrok NSA z 27 października 2026 r., I OSK 2290/23 – przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Sygnatura: II SA/Wr 894/25 · 22 października 2026
Wyrok WSA we Wrocławiu z 22 października 2026 r., II SA/Wr 894/25 – przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny