I SA/Op 1062/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. L. na akt Prezydenta Miasta Opola z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr CI-55620/KH/24 w przedmiocie odmowy przyznania jednorazowo środków z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

N. L. (zwana dalej także skarżącą) działająca przez swojego pełnomocnika - adwokata D. S., pismem z 5 listopada 2024 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na informację Prezydenta Miasta Opola (zwanego dalej także organem) z 23 września 2024 r., nr o uznaniu za niezasadne wniosku o naruszenie prawa (otrzymane 14 października 2024 r.) oraz na informację Prezydenta Miasta Opola z 14 sierpnia 2024 r., nr CI-55620/KH/24 (otrzymaną 21 sierpnia 2024 r.), w przedmiocie odmowy przyznania jednorazowych środków z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej. Na skutek zarządzenia z 30 grudnia 2024 r. Przewodniczącej Wydziału tut. Sądu, wydanego na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) - zwanej dalej: p.p.s.a. oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wyłączono z niniejszej sprawy, tj. sprawy ze skargi N. L. na informację Prezydenta Miasta Opola z 14 sierpnia 2024 r., nr CI-55620/KH/24 - sprawę ze skargi N. L. na informację Prezydenta Miasta Opola z dnia 23 września 2024 r., nr [...], nadając jej w repertorium sądowym odrębną sygn. akt I SA/Op 1133/24. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, jako niezasadną. Z akt sprawy wynika, że wraz z wniesieniem skargi uiszczono w sprawie wpis od skargi w wysokości 200 zł, co obrazuje wyciąg bankowy (por. k-19 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, skarżąca przedmiotem skargi uczyniła informację organu o odmowie przyznania jednorazowego dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej, której to informacji została nadana forma pisma z 14 sierpnia 2024 r., nr CI-55620/KH/24. Zagadnienie przyznania lub odmowy przyznania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej wynika z art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2024 r. poz. 475) w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 14 lipca 2017 r. w sprawie dokonywania z Funduszu Pracy refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy oraz przyznawania środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2022 r. poz. 243) – zwane rozporządzeniem. Rozstrzygnięcie w tym zakresie dotyczy uprawnienia polegającego na przyznaniu środków finansowych bezrobotnemu zamierzającemu podjąć działalność gospodarczą, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej oraz konsultacji i doradztwa związanych z podjęciem tej działalności. Niewątpliwie, pismo zostało wydane w sprawie indywidualnej, gdyż przyznanie lub odmowa przyznania dofinansowania dotyczy konkretnego bezrobotnego, który złożył stosowny wniosek. W ocenie Sądu, zaskarżone pismo z 14 sierpnia 2024 r. należy do kategorii "innych aktów lub czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i podlega kognicji sądów administracyjnych. Tym samym, Sąd podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu na tego typu akt, pismo, które zostało zaprezentowane m.in. w orzeczeniach: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 19 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 562/19, por. też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 20 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 225/16 (przywołane w postanowieniu orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sadów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając zatem co do zasady dopuszczalność zaskarżenia przedmiotowego pisma z 14 sierpnia 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu dostrzegł jednak, że w niniejszej sprawie kontrola sądowa tego aktu nie jest możliwa, a to z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie bowiem do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak wynika z akt sprawy, kwestionowane pismo zostało doręczone skarżącej 21 sierpnia 2024 r., co skarżąca potwierdziła także w skardze. Z tym dniem dowiedziała się więc o podjęciu czynności z zakresu sprawy administracyjnej, a zatem termin trzydziestu dni do wniesienia skargi liczony od ww. daty, upłynął skarżącej bezskutecznie 20 września 2024 r. (piątek). Tymczasem skarga została wniesiona - 7 listopada 2024 r. (por. data stempla organu), czyli po prawie dwóch miesiącach od powzięcia wiadomości przez skarżącą o odmowie uwzględnienia jej wniosku o dofinansowanie. Skarga została zatem wniesiona z uchybieniem terminu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Na ocenę tę nie wpływa okoliczność, że w zaskarżonym piśmie brak jest pouczenia o prawie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a widnieje jedynie adnotacja, że pismo to nie jest decyzją i nie przysługuje od niego odwołanie. Skuteczność aktu organu administracji i bieg ustawowych terminów, nie mają bowiem wpływu na uchybienia w zakresie wadliwego pouczenia lub jego braku (tak w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 24 lutego 2022 r., sygn. akt I OZ 50/22; 15 października 2019 r., sygn. akt I OZ 949/19). Kwestia przyczyny w uchybieniu terminu ma natomiast znaczenie przy rozpatrywaniu złożonego przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na czynność organu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 1922/14). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. zobowiązany był skargę odrzucić, co orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie z urzędu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie 2 sentencji postanowienia. Zgodnie z tym przepisem prawa, zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.