I SA/Ol 829/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń - czerwiec 2012r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

P. G. (dalej jako "skarżący", "wnioskodawca", "strona"), reprezentowany przez pełnomocnika, we wniesionej skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń - czerwiec 2012r., zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący podał, że natychmiastowe wykonanie przedmiotowej decyzji skutkować będzie dla wnioskodawcy trudnymi, wręcz niemożliwymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci całkowitego pozbawienia strony płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności i prowadzenia działalności gospodarczej, w tym również z tytułu wynagrodzeń pracowników, a tym samym doprowadzi do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej i utraty jedynego źródła dochodu. Wobec skarżącego wydano decyzje w sprawie wymiaru podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego i opłaty paliwowej. Łączna wysokość egzekwowanych należności podatkowych przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy, jak również nie znajduje pokrycia w całym majątku prywatnym, jak i firmowym skarżącego. W związku z faktem, że do pokrycia należności wynikających z ostatecznych decyzji niezbędne stanie się, wobec braku środków finansowych na rachunku bankowym, skierowanie egzekucji do majątku ruchomego, to dalsze prowadzenie egzekucji doprowadzi do całkowitej likwidacji firmy strony, które to skutki nie będą możliwe do odwrócenia. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kłóci się także z interesem publicznym, albowiem wnioskodawca swoim działaniem zmierza do tego, aby kwota zaległości podatkowej była możliwa do spłacenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Użyte w ww. przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania ma charakter fakultatywny, a więc może lecz nie musi być wydane, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie prawa, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd wydając orzeczenie bierze pod uwagę zarówno wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy (w niniejszym przypadku również dokumenty załączone do wniosku o prawo pomocy), w aspekcie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Wprawdzie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne, co oznacza - w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi - zwrot należności z odsetkami, jednak Sąd wziął pod uwagę znaną mu z urzędu wysokość ciążących na wnioskodawcy kwot zobowiązań, argumentację skarżącego dotyczącą skutków wykonania decyzji dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz związanego z tym zagrożenia dotyczącego zatrudnianych przez niego pracowników, jego sytuację majątkową i osobistą. W rezultacie Sąd stwierdził, że w niniejszym przypadku zachodzą podstawy do przyjęcia, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo powstania u skarżącego znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. upada z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.