I SA/Ol 797/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2018 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi MG, RG na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"., nr "[...]" w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego w sprawie zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2016 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

MG i RG wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"., w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego w sprawie zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2016 r.. W skardze został zawarty wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 października 2017 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez złożenie jej dwóch odpisów wraz z późniejszymi pismami stanowiącymi uzupełnienie skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 2 listopada 2017 r. (k. 12 i 13 akt sąd.). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 9 listopada 2017 r.. W piśmie z dnia 5 listopada 2017 r. (data wpływu do Sądu - 6 listopada 2017 r.) skarżący zwrócili się o "odstąpienie żądania przedkładania dodatkowych dowodów dla współwłaścicieli działki", w celu nieujawniania swoich danych innym osobom. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2017 r. Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznała skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Zarządzeniem Sędziego z 29 grudnia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżących do zajęcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, stanowiska z powołaniem podstawy prawnej odnośnie wniosków skarżących o "odstąpienie żądania przedkładania dowodów wraz z uzupełnieniem skargi" i "odstąpienie od żądania przedkładania dodatkowych dowodów dla współwłaścicieli działki" w celu nieujawniania swoich danych innym osobom, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 8 stycznia 2018 r. (k.49 akt sąd.). W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia 12 stycznia 2018 r. (data wpływu 16 stycznia 2018 r.) poinformowała, że nie ma kontaktu ze skarżącymi. Wnioski zawarte w pismach skarżących pozostawiła zaś uznaniu Sądu. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę na wymienioną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]".. W uzasadnieniu podniósł m. in., że strona skarżąca złożyła kserokopie dwóch odpisów skargi oraz wskazanych przez Sąd pism stanowiących jej uzupełnienie, przy piśmie z dnia 12 stycznia 2018 r. (data nadania przesyłki według stempla pocztowego - 15 stycznia 2018r.). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął natomiast z dniem 9 listopada 2017r.. Ustanowiony z urzędu profesjonalny pełnomocnik nie złożył jednak wniosku o przywrócenie terminu do ich uzupełnienia. Pismem z dnia 10 marca 2018 r. skarżący zwrócili się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaś 22 marca 2018 r. wpłynęło do tut. Sądu sporządzone przez pełnomocnika uzupełnienie wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w którym podniesiono m.in., że skarżący są osobami starszymi, schorowanymi, przez co zdarza im się zgubić dokumenty. Ponadto nie są w stanie w pełni zrozumieć treści wezwań sądu i trafnie ich zinterpretować. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do brzmienia przepisu art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z brzmienia powyższych przepisów wynika, że warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Niedotrzymanie tego warunku skutkuje zaś odrzuceniem wniosku przez sąd. Zgodnie bowiem z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że ustanowiony z urzędu do reprezentowania skarżących w postepowaniu sądowym, profesjonalny pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy w dniu 3 stycznia 2018 r.. Kserokopie dwóch odpisów skargi oraz wskazanych przez Sąd pism stanowiących jej uzupełnienie, złożyła natomiast przy piśmie z dnia 12 stycznia 2018 r. (data nadania przesyłki według stempla pocztowego - 15 stycznia 2018r.). Pełnomocnik strony skarżącej nie złożyła jednak wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia tych braków. Jeżeli zatem powzięła wiadomość o wezwaniu skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu zapoznania się z aktami sprawy, to od tej daty zaczął biec siedmiodniowy termin, który upływał z dniem 10 stycznia 2018 r.. Tymczasem przedmiotowy wniosek złożony został przez stronę 13 marca, po czym uzupełniony przez jej pełnomocnika 22 marca 2018 r., a zatem po terminie. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., Sąd, orzekł jak w sentencji postanowienia.