I SA/Ol 75/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku D.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu spółki z o.o. za zaległości spółki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

D.B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" , w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu K. Spółki z o.o. za zaległości tej Spółki, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wymienionego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Wskazać należy, że rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postanowieniu z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd zważył, iż sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony, a tym samym nie wykazano istnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego rozstrzygnięcia. Nie przedstawiono żadnych argumentów odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Mając powyższe na uwadze, wobec braku uzasadnienia przez skarżącego, iż zachodzą okoliczności przemawiające za udzieleniem wnioskowanej ochrony tymczasowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.