I SA/Ol 641/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 2014r. oraz od lutego do kwietnia 2015 r. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej wpis w wysokości 1.000 (słownie: tysiąc) złotych.

Spółka A (dalej jako skarżąca, Spółka), reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 2014r. oraz od lutego do kwietnia 2015 r. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2020 r., sygn. akt I SPP/OI 168/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie utrzymał w mocy postanowienie Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmawiające skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych. Z uwagi na prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy zarządzeniem z dnia 6 lutego 2020 r. wezwano Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100.000 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone 11 lutego 2020 r. upoważnionemu pracownikowi pełnomocnika. W dniu 18 lutego 2020 r. Spółka uiściła wpis sądowy w kwocie 1.000 zł i wniosła o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt I SPP/OI 24/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie utrzymał w mocy postanowienie Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmawiające częściowego zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z 6 lutego 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono pełnomocnikowi strony 11 lutego 2020 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 66 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał zatem z dniem 18 lutego 2020 r. Pomimo upływu siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 220 § 1 p.p.s.a. należny wpis nie został uiszczony. Spółka uiściła jedynie część wpisu w wysokości 1.000 zł oraz złożyła w terminie do uiszczenia wpisu ponowny wniosek o prawo pomocy. Sąd pragnie zauważyć, że uiszczenie części wpisu nie wypełnia przesłanki z art. 220 § 2 p.p.s.a. tj. uiszczenia "należnego wpisu". Złożenie zaś ponownego wniosku o prawo pomocy nie "kasuje" zaś prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Wskazać bowiem należy, że w dacie tego wezwania postanowienie o rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy było prawomocne, co oznaczało obowiązek wezwania do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi i obowiązek strony jego zapłaty w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 58/05 ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 118). Jak wskazuje się w orzecznictwie wniosek taki nie uchyla bowiem skutków prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2010 r. II FSK 706/09, z dnia 20 lipca 2011 r. II OSK 1380/11, z dnia 19 listopada 2015 r. II GSK 2750/15, z dnia 12 marca 2020 r. I FZ 62/20 ). W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało skargę odrzucić. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Wobec powyższego w oparciu o art. 232 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 232 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł jak w pkt. 2 postanowienia.