I SA/Ol 624/14

Dnia 27 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na czynności Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę WSA/post.1 – sentencja postanowienia

I SA/Ol 624/14 UZASADNIENIE W. M. (zwany dalej "skarżącym") wniósł w dniu 19 maja 2014 r., bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę z dnia 17 maja 2014 r., w której zażądał wstrzymania czynności egzekucyjnych Urzędu Skarbowego, w postępowaniu prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych KRUS, o nr "[...]", "[...]", "[...]" z dnia 29 kwietnia 2014 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 maja 2014 r., skargę wraz z załącznikami przesłano Naczelnikowi Urzędu Skarbowego z uwagi na wniesienie jej z pominięciem pośredniego trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na pismo Sądu, Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał, że skarga jest niezasadna i brak jest podstaw do wstrzymania prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zdaniem organu, przesłane przez Sąd pismo skarżącego zawierało w swej treści zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, w związku z czym, nadano mu tryb właściwy dla rozpatrzenia zarzutów, uregulowany w art. 33 § 1 do art. 35 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 1051 ze zm.). Po rozpatrzeniu wniesionych przez zobowiązanego W. M. zarzutów na postępowanie egzekucyjne oraz po otrzymaniu ostatecznego postanowienia z dnia "[...]", w sprawie stanowiska wierzyciela, postanowieniem z dnia "[...]" nr "[...]" Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowił uznać za nieuzasadnione zarzuty nieistnienia obowiązku oraz błędu co do osoby zobowiązanego. Postanowienie zostało doręczone zobowiązanemu w dniu 25 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), stanowiąc w art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która to kontrola obejmuje orzekanie między innymi także w sprawach skarg na postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Stosownie natomiast do przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Warunkiem decydującym o skutecznym złożeniu skargi do Sądu jest zatem wyczerpanie wszystkich możliwych, służących skarżącemu środków zaskarżenia. W niniejszej sprawie, wniesiona przez skarżącego skarga nie została poprzedzona wyczerpaniem środków zaskarżenia, o których mowa w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Należy zauważyć, że ustawodawca w art. 33 tej ustawy, przewidział możliwość wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Natomiast na podstawie art. 34 § 5 ww. ustawy wskazał na możliwość wniesienia zażalenia, na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. Dopiero zatem po wyczerpaniu tego trybu, skarżący mógł wnieść skargę na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym. O przysługujących zobowiązanemu środkach zaskarżenia został on prawidłowo pouczony – m.in. w wymienionych tytułach wykonawczych zawarto pouczenie o terminie i trybie zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zgromadzone w aktach administracyjnych pisma przesłane Sądowi przez organ oraz skarżącego nie pozwalają natomiast na stwierdzenie, że został wyczerpany w niniejszej sprawie tryb zaskarżenia. W dniu, w którym skarżący wniósł skargę tj. w dniu 19 maja 2014 r. istniały tylko tytuły wykonawcze, na podstawie których prowadzono postępowanie egzekucyjne. Skarżący nie mógł zatem skutecznie wnieść skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga będzie służyła dopiero na ostateczne postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie zgłoszonych zarzutów. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.