I SA/Ol 596/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące: luty, kwiecień, czerwiec, lipiec, od września do grudnia 2014 r. oraz od lutego do kwietnia 2015 r. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Spółce A. wpis w wysokości 1.000 (tysiąc) zł.

Spółka A. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") zaskarżyła wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r., I SPP/Ol 166/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie utrzymał w mocy postanowienie Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmawiające skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych. Po uprawomocnieniu postanowienia w przedmiocie prawa pomocy pismem z dnia 28 stycznia 2020 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100.000 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone 30 stycznia 2020 r. upoważnionemu pracownikowi pełnomocnika (K-72). W dniu 6 lutego 2010 r. Spółka uiściła w kasie tut. Sądu wpis sądowy w kwocie 1.000 zł (K-73) i wniosła o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2020 r. I SPP/Ol 22/20 tut. Sąd utrzymał w mocy postanowienie Starszego referendarza sądowego, odmawiające częściowego zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 30 stycznia 2020 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał zatem z dniem 6 lutego 2020 r. W powyższym terminie, wynikającym z art. 220 § 1 p.p.s.a., należny wpis nie został uiszczony. Spółka uiściła jedynie część wpisu w wysokości 1.000 zł oraz złożyła ponowny wniosek o prawo pomocy. W ocenie Sądu uiszczenie części wpisu nie wypełnia przesłanki z art. 220 § 2 p.p.s.a. tj. uiszczenia "należnego wpisu". Złożenie zaś ponownego wniosku o prawo pomocy nie eliminuje prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W dacie wezwania do uiszczenia wpisu postanowienie o rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy było prawomocne, co oznaczało obowiązek wezwania do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi i obowiązek strony jego zapłaty w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Ponowny wniosek nie uchyla skutków prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało skargę odrzucić. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Wobec powyższego w oparciu o art. 232 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 232 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł jak w pkt. 2 postanowienia.