I SA/Ol 577/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 8 października 2020r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]"r. znak: "[...]" w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 – sentencja postanowienia

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia "[...]"r. utrzymał w mocy decyzję naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia "[...]"r. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie złożył R. B. działający przez profesjonalnego pełnomocnika. Zarządzeniem z dnia 11 września 2020r. pełnomocnik skarżącego zobowiązany został do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a także uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało odebrane "[...]"r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru pisma k-"[...]" akt sprawy). W dniu "[...]"r. została nadana do Sądu przesyłka zawierająca pismo cofające skargę, podpisane przez doradcę podatkowego. Nie wpłynęło do Sądu, żądane zarządzeniem z 11 września 2020r., pełnomocnictwo do działania w imieniu strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej w skrócie p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenie zostało prawidłowo doręczona w dniu "[...]"r. Braki formalne nie zostały w sprawie uzupełnione. Pełnomocnictwo nie zostało złożone w sprawie, a jedynie nadesłano pismo cofające skargę. Podkreślić należy, że doradca podatkowy T. K. wobec nie złożenia pełnomocnictwa nie może być uznanym za pełnomocnika reprezentującego stronę skarżącą w sprawie, a co za tym idzie nie mógł on skutecznie cofnąć skargi. W tej sytuacji uznać należy, że nie zostało wykonane uzupełnienie braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej, a co za tym idzie potwierdzenie skutecznego wniesienia skargi do Sądu. Mając na uwadze opisany stan faktyczny i prawny, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.