I SA/Ol 545/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej J.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Ol 545/15 na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) na rzecz adwokata J.G. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej kwotę 180 zł (stu osiemdziesięciu złotych) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (czterdziestu jeden zł 40/100 gr), WSA/post.1- sentencja postanowienia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 12 listopada 2015r., oddalił skargę J.P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z dnia "[..]" w przedmiocie umorzenia postępowania w spawie umorzenia należności z tytułu składek (k. 26). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpatrzeniu sprzeciwu, od postanowienia Starszego Referendarza Sądowego, z dnia 5.01.2016r. postanowieniem, doręczonym wnioskodawcy w dniu 11 lutego 2016 r. ustanowił skarżącemu m.in. adwokata (k. 95). Okręgowa Izba Adwokacka wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata J.G.. Następnie pełnomocnik skarżącego adwokat J.G. udzieliła pełnomocnictwa substytucyjnego adwokatowi J.K. do zastępowania jej przed WSA i NSA w sprawie J.P. o sygnaturze akt I SA/Ol 545/15 (k. 134). Od wyroku tut. Sądu pełnomocnik strony skarżącej, złożyła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu niepłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jednocześnie oświadczyła, że nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt II GSK 26/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 218). Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokata w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady od dnia 2 listopada 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Na mocy § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W przedmiotowej sprawie wniosek o wynagrodzenie, w której Sąd I instancji wydał wyrok oddalający skargę w dniu 12 listopada 2015 r., a więc przed wejściem w życie tego nowego rozporządzenia (2 listopada 2016 r.) należy stosować do postępowania w II instancji, obejmującego sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, toczącego się od momentu wydania powyższego wyroku Sądu - przepisy dotychczasowe, czyli przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. z 2013r. poz. 461 ze zm.; dalej dotychczasowe rozporządzenie z 2002 r.). Wyjaśnić przy tym należy, że z dniem 2 listopada 2016 r., na podstawie przepisu § 23 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., utraciło moc poprzednie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801), którego przepis § 23 także stanowił, że w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia tj. do dnia 31 grudnia 2015 r., stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przepis § 19 cytowanego wyżej dotychczasowego rozporządzenia z 2002 r., znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie, stanowił zaś, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Natomiast § 20 tego dotychczasowego rozporządzenia z 2002 r. stanowił, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit " b " dotychczasowego rozporządzenia z 2002 r. wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna określona w pkt 1, dotyczącym postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji, do którego nawiązuje § 18 ust. 1 pkt 2 lit " a " i "b" dotychczasowego rozporządzenia, wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ). W przedmiotowej sprawie wynagrodzenie adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, który nie prowadził sprawy w I instancji, wynosi zatem 75% stawki minimalnej, czyli 180 zł (75 % x 240 zł). Stosownie do § 2 ust. 3 dotychczasowego rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, należało przyznać wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną, - powiększone o stawkę podatku od towarów i usług - w łącznej wysokości 221,40 zł (wynagrodzenie: 180 zł + podatek VAT: 41,40 zł =221,40 zł). Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" i § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" oraz § 2 ust. 3 dotychczasowego rozporządzenia, należało orzec jak w sentencji.