I SA/Ol 507/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. , J. K. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi I. K., J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania wartości użytkowania wieczystego nieruchomości oraz prawa własności postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

I. K., J. K. (dalej jako skarżący, wnioskodawcy) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]"., Nr "[...]" w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania wartości użytkowania wieczystego nieruchomości oraz prawa własności. W skardze zawarli także wniosek o wstrzymanie wykonania "decyzji Dyrektora Izby Skarbowej "[...]"do czasu rozpatrzenia skargi przez sąd". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest więc instytucją wyjątkową i ma na celu przejściowe zabezpieczenie interesów skarżącego. Podkreślenia wymaga fakt, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy takiego rozstrzygnięcia, które podlega wykonaniu, to znaczy takiego, które nakłada na stronę skarżącą obowiązek podjęcia określonych czynności w celu doprowadzenia do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonym akcie. Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może wstrzymać wykonanie tylko takiego postanowienia, które podlega wykonaniu w sposób dobrowolny, lub też w razie braku pożądanego działania przez zobowiązanego – w sposób przymusowy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu polega więc na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W przypadku gdy zaskarżone postanowienie nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, nie można wstrzymać jego wykonania. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Zdaniem Sądu, mając na uwadze całą treść wniesionej skargi uznać należy, że skarżący wnieśli w rzeczywistości o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]". Dokonując oceny zasadności wniesionego wniosku o wtrzymanie, Sąd doszedł do przekonania, że postanowienie, którego dotyczy niniejszy wniosek nie podlega wykonaniu, dlatego też żądanie skarżących nie mogło zostać uwzględnione. Wskazać należy bowiem, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, które zmierza do przeprowadzenia egzekucji z nieruchomości (prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z jego pożytkami oraz znajdującego się na gruncie budynku). W tym celu Naczelnik Urzędu Skarbowego podjął czynności zmierzające do opisu i oszacowania nieruchomości. W ich wyniku wnioskodawcy zgłosili zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, które jednak zostały przez organ I instancji postanowieniem z dnia "[...]". oddalone. Po wniesieniu przez stronę zażalenia, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wydał zaskarżone postanowienie z dnia "[...]", w którym utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego. Przedmiotem sporu w tym postępowaniu była w szczególności wartość nieruchomości określona w operacie szacunkowym przez biegłego rzeczoznawcę. Tym samym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżących nowych praw i obowiązków, które podlegałyby wykonaniu. Podkreślić należy, że wykonaniu podlegają rozstrzygnięcia, które stały się podstawą do wydania tytułów wykonawczych będących przedmiotem postępowania egzekucyjnego, w ramach którego wydano zaskarżone postanowienie, gdyż to z nich wynikał obowiązek uiszczenia konkretnej kwoty zobowiązania podatkowego. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do zarzutów w przedmiocie opisu i oszacowania wartości nieruchomości nie wykreowało natomiast nowego zobowiązania po stronie skarżącej ani nie doprowadziło do zmiany wysokości powstałych wcześniej zobowiązań (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2017r., sygn. akt II FZ 523/17, dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania nieruchomości nie może być wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone postanowienie, które zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, otwiera możliwość wyegzekwowania od skarżących zaległości podatkowych. Samo jednak nie nosi znamion wykonalności (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2015r., sygn. akt II FZ 678/15). Z przedstawionych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.