I SA/Ol 447/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku S.K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty długu celnego, kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług od paliwa wprowadzonego na obszar Unii Europejskiej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia.

W skardze z dnia 14 kwietnia 2014 r., na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" określającą datę powstania długu celnego, kwotę długu celnego, kwotę podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług od paliwa wprowadzonego na obszar celny Unii Europejskiej (łącznie 1. 322 zł.), S.K. wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Uzasadniając żądanie skarżący stwierdził, że w jego ocenie "brak wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości decyzji organów celnych obarczone jest ryzykiem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności finansowych, w szczególności jeśli się pod uwagę jego sytuację majątkowo rodzinną, oraz jego aktualne zdolności i możliwości zarobkowe". Dalej skarżący wskazał, ze te względy legły u podstaw złożenia przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z określonych powyżej przesłanek. Nie spełnia właściwego uzasadnienia wniosku samo wskazanie ustawowych przesłanek, których zaistnienie stanowi podstawę uwzględnienia wniosku, z powołaniem się ogólnie na sytuację majątkową i brak możliwości zarobkowych. Z załączonego do skargi wniosku o prawo pomocy, na który powołał się skarżący wynika, że posiada on dom o powierzchni 100m² oraz gospodarstwo rolne o powierzchni 25 ha, z którego dochód miesięczny wynosi ok. 1000 zł. oraz samochód osobowy marki "[...]". Brak szerszej argumentacji odnośnie rzeczywistego wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny, czy ewentualne wszczęcie egzekucji administracyjnej ze wskazanego majątku spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.