I SA/Ol 386/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 września 2025 r. sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Olsztynie z dnia 7 stycznia 2025 r. nr 2813-SEW1.4264.65.2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odrzucić skargę.

W dniu 25 lutego 2025 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga J.K. (dalej: "skarżąca") m.in. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Olsztynie (dalej: "NUS") z 7 stycznia 2025 r. nr 2813-SEW1.4264.65.2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn wraz z odsetkami. Na mocy zarządzeni Przewodniczącej Wydziału I z 21 marca 2025 r. (k. 21) skarżąca została wezwana do sprecyzowania czy wnosi skargę na ww. postanowienie pomimo przysługującego jej zażalenia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie (dalej: "DIAS"). Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na to wezwanie Natomiast NUS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wyjaśnił, że skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z 7 stycznia 2025 r., które następnie wycofała. Wobec tego postanowieniem z 28 lutego 2025 r. DIAS umorzył postępowanie zażaleniowe, a postanowienie to jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie, na postanowienie NUS z 7 stycznia 2025 r. służyło skarżącej zażalenie do DIAS, o czym została ona prawidłowo pouczona w tym postanowieniu i z którego, jak wynika z akt sprawy, skarżąca skorzystała. Zauważyć przy tym należy, że wniesienie zażalenia na postanowienie NUS o odmowie wszczęcia postępowania jest jedynym prawnie dopuszczalnym środkiem zaskarżenia tego rozstrzygnięcia. Biorąc bowiem pod uwagę treść przytoczonego art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje dopiero na postanowienie organu odwoławczego - w niniejszej sprawie postanowienie DIAS z 28 lutego 2025 r. Mając powyższe na uwadze, skargę na postanowienie NUS, będącego w tej sprawie organem I instancji, należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.