I SA/Ol 376/18

Dnia 11 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę.

M. B. (zwany dalej skarżącym) wniósł skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia "[...]" w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika, iż zawierająca postanowienie przesyłka pocztowa została doręczona adresatowi w dniu 25 kwietnia 2018 r. Natomiast skargę na powyższe postanowienie skarżący wniósł w dniu 1 czerwca 2018 r. ( data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Wobec okoliczności, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone w dniu 25 kwietnia 2018 r., należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 25 maja 2018 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędnym było zatem złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 25 maja 2018 r. włącznie. Tymczasem skarga została złożona w dniu 1 czerwca 2018 r. Dodać przy tym należy, że skarżący został prawidłowo pouczony przez organ o trybie i terminie zaskarżenia postanowienia. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.