I SA/Ol 351/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

S.K. (dalej jako "skarżący", "strona") wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"r., w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę S. K. ze względu na jej złożenie po upływnie terminu do jej wniesienia. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 lipca 2017 r. Pismem z dnia 8 lipca 2017 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podniósł, że skargę wysłał bezpośrednio do WSA z myślą o szybszym jej doręczeniu. Dokonał tego w dobrej wierze i czynił to po raz pierwszy w życiu. Nie miał świadomości, że wpłynie to na przedłużenie terminu skutecznego doręczenia skargi. Mając na uwadze datę wysłania skargi, tj. 29 kwietnia 2017 roku (sobota - przed tzw. długim weekendem) był przekonany, że spełniony zostanie wymóg formalny terminowości doręczenia przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04, publ. CBOSA). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., I GZ 232/11, publ. CBOSA). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podmiot ubiegający się o przywrócenie terminu powinien dołożyć wszelkich starań i wysiłków w celu wyjaśnienia przyczyn swojego uchybienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 26 października 2009 r., I OZ 996/09, z dnia 23 października 2009 r., I OZ 989/09, publ. CBOSA). W ocenie Sądu, w rozpoznawaj sprawie skarżący nie wykazał przesłanki warunkującej przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj., że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Sąd, rozważywszy przedstawione przez stronę skarżącą argumenty, doszedł do przekonania, że nie uprawdopodabniają one w dostatecznym stopniu braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, ani zachowania należytej staranności przy dokonywaniu tej czynności procesowej. Za okoliczność uzasadniającą przyjęcie braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi nie można było uznać faktu, iż pierwszy raz w życiu wnosił skargę do sądu. Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał należytej staranności w dbaniu o własne interesy. Należy podkreślić, że zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wskazując, iż skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wskazując adres organu. W ocenie Sądu, okoliczności faktyczne powołane we wniosku nie wskazują na to, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek zdarzeń wyjątkowych czy szczególnych, których nie można było przewidzieć ani uniknąć, i które w konsekwencji mogłyby usprawiedliwiać nie dochowanie terminu procesowego przez skarżącego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.