I SA/Ol 322/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Zofia Skrzynecka (sprawozdawca ), Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub, Sędzia WSA Renata Kantecka, Protokolant Sekretarz sądowy Jolanta Piasecka, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 22 maja 2014r. sprawy ze skargi R. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". nr "[...]" w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 100 zł ( sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

R.Ś., reprezentowany przez doradcę podatkowego R.M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. Pismem z dnia 19 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego cofnął powyższą skargę i wniósł o zwrot wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Natomiast art. 60 p.p.s.a. stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie wiąże sąd. Cofnięcie skargi jest jednak niedopuszczalne jeżeli sąd uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie znalazł podstaw, by przyjąć, że w sprawie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, wobec czego był związany oświadczeniem strony skarżącej reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika. Z uwagi zaś na to, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (p. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Kraków 2005 r., s. 159), stanowi to przesłankę umorzenia postępowania tego postępowania. Sąd nie ma natomiast obowiązku kontrolowania, czy oświadczenie pełnomocnika procesowego o cofnięciu skargi jest zgodne z wolą lub interesem mocodawcy, ani uprawnienia do ingerencji w treść stosunku prawnego łączącego mocodawcę z pełnomocnikiem (p. A.Wiktorowska [w:] Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz pod redakcją prof. R.Hausera i prof. M.Wierzbowskiego, 2. wydanie, Warszawa 2013 r., s. 355.). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga została cofnięta skutecznie, w związku czym stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Natomiast o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzekł jak w punkcie 2. sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.