I SA/Ol 210/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

M wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2014 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a." organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż śmierć strony oraz cofnięcie skargi. Sąd umarzając postępowanie stwierdza, że po wniesieniu skargi w toku prowadzonego postępowania, zaistniała przeszkoda do merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w toku postępowania wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia te muszą mieć charakter trwały, unicestwiając dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie. Jednym z przypadków bezprzedmiotowości postępowania jest sytuacja, gdy w trakcie postępowania przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (vide postanowienia WSA: w Opolu z dnia 14 kwietnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II SA/Op 62/14, w Bydgoszczy z dnia 18 czerwca 2013r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 102/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skorzystanie przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. oznacza, że w sprawie przestał istnieć przedmiot zaskarżenia i zasadne jest podjęcie rozstrzygnięcia w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie kwestionowana w skardze decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia "[...]" r. nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze na skutek skargi strony uchyliło własną decyzję z dnia "[...]", nr "[...]" oraz poprzedzająca ją decyzję Prezydenta z dnia "[...]" r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2014 r. oraz przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W stanie faktycznym sprawy bezspornie kwestionowana w skardze decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Potwierdza to znajdująca się w aktach sprawy decyzja z dnia "[...]" r. W tej sytuacji Sąd uznał, że w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.