I SA/Ol 127/26

ygn. akt I SA/Ol 127/26 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2026r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Krzykowski Sędziowie sędzia WSA Andrzej Brzuzy (sprawozdawca) sędzia WSA Anna Janowska Protokolant sekretarz sądowy Elżbieta Parda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2026r. sprawy ze skargi H. G. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w przedmiocie czynności rejestrowych w rejestrze podatników VAT oddala skargę.

Wnioskiem z 22 stycznia 2026 r. H. G. (dalej jako: "strona", "skarżący") zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. (dalej jako: "NUS", "organ podatkowy", "organ") o ukształtowanie wpisów w rejestrze VAT wraz ze zgłoszeniem rejestracyjnym VAT-R oraz załączonymi kopiami: (-) uproszczonych wypisów z rejestru gruntów w ilości 3 szt., (-) wniosku do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o przyznanie płatności na rok 2025, (-) faktury VAT RR nr [...] wraz z potwierdzeniem transakcji. W zgłoszeniu VAT-R jako okoliczność określającą obowiązek podatkowy strona wskazała pozycję 35, tj. rezygnację ze zwolnienia, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), dalej jako: "ustawa o VAT", oraz datę 1 stycznia 2025 r., od której rezygnuje z tego zwolnienia. Skarżący wniósł również o dokonanie czynności rejestrowych w rejestrze VAT w sposób zapewniający spójność statusu podatnika w następujących okresach: (-) od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. jako podatnika VAT czynnego, (-) od 1 lipca 2025 r. jako podatnika VAT zwolnionego w zakresie statusu rolnika ryczałtowego. We wniosku zwrócono jednocześnie uwagę, że WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 11 grudnia 2025 r sygn. akt I SA/OI 477/25 wskazał: "iż w przypadku wcześniejszego wykreślenia z rejestru VAT właściwą drogą jest ponowne dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego i ukształtowanie wpisów w rejestrze zgodnie z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń". W dniu 19 lutego 2026 r. NUS przywrócił stronie NIP i wydał potwierdzenie jego nadania. Natomiast pismem z 29 lutego 2026 r. (znak sprawy [...]) zarejestrował on stronę do rejestru podatników podatku VAT jako podatnika VAT zwolnionego od 1 stycznia 2025 r. Wskazał przy tym, że warunkiem koniecznym, wymaganym prawem do zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego jest terminowe złożenie zgłoszenia rejestracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Przepis ten nie pozwala zatem na zarejestrowanie podatnika jako podatnika VAT czynnego wstecznie. Inaczej natomiast jest w przypadku podatników VAT zwolnionych. Przepis art. 96 ust. 3 cyt. ustawy stwierdza bowiem, że podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne. Zatem jedynym zgodnym z prawem sposobem zarejestrowania skarżącego w rejestrze VAT wstecz od 1 stycznia 2025 r. było zarejestrowanie jako rolnika ryczałtowego ze statusem podatnika VAT zwolnionego. Organ zauważył również, że status ten potwierdza także przeprowadzona weryfikacja i analiza zgłoszenia rejestracyjnego i aktualizacyjnego VAT-R, załączonych do wniosku dokumentów, plików JPK_V7M za okres od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. oraz danych będących w posiadaniu tutejszego organu podatkowego. W okresie tym skarżący nie zachowywał się jak podatnik VAT czynny, lecz jak podatnik VAT zwolniony. Złożył bowiem tzw. zerowe deklaracje VAT-7, nie deklarując opodatkowanej sprzedaży towarów i usług, jak również nabyć towarów i usług od których przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W myśl bowiem art. 96 ust. 4 ustawy o VAT naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako: 1) "podatnika VAT czynnego", 2) "podatnika VAT zwolnionego" - w przypadku podatnika, o którym mowa w: a) ust. 3 i 3c, b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie. Końcowo NUS wskazała, że w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R nie strona nie wnioskowała o wydanie takiego potwierdzenia natomiast we wniosku o ukształtowanie wpisów w rejestrze VAT wniosła o pisemne potwierdzenie sposobu ukształtowania statusu podatnika w rejestrze VAT dla wskazanych okresów. W związku z powyższym organ dokonał zarejestrowania strony do rejestru podatników podatku VAT jako podatnika VAT zwolnionego od 1 stycznia 2025 r. Podniósł też, że jeśli skarżący nie zgadza się z powyższym, może wystąpić do Szefa KAS o indywidualną interpretację. Organ zauważył równocześnie, że dosłowna wskazówka sądu wynikająca z wyroku z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/OI 477/25, cyt. "iż w przypadku wcześniejszego wykreślenia z rejestru VAT właściwą drogą jest ponowne dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego i ukształtowanie wpisów w rejestrze zgodnie z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń", brzmi: "Możliwe jest zatem w takiej sytuacji (z uwagi na zmianę statusu) złożenie nowego zgłoszenia rejestracyjnego o wpis do rejestru VAT, a wówczas właściwy organ (jeśli zostaną spełnione przesłanki wymagane prawem) dokona takiego wpisu." (str. 9 wiersz 7). W dniu 12 marca 2026 r. skarżący wniósł za pośrednictwem organu podatkowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na czynność NUS dotyczącą ukształtowania statusu podatnika w rejestrze VAT wyrażoną w piśmie z 19 lutego 2026 r. W skardze tej strona zwróciła uwagę na błąd występujący w rejestrze. Na dzień bowiem wniesienia skargi, tj. 12 marca 2026 r. w wykazie podatników VAT przy nowym numerze NIP skarżącego ujawniono, że podatnik "nie figuruje w rejestrze VAT", przy jednoczesnym wskazaniu daty rejestracji jako podatnika VAT: 1 kwietnia 2010 r., daty wykreślenia: 31 grudnia 2024 r. oraz podstawy prawnej wykreślenia art. 96 ust. 6-8 ustawy o VAT. Stan ujawniony na dzień wniesienia skargi pozostawała zatem nie tylko niezgodny z treścią wniosku z 22 stycznia 2026 r. oraz z kierunkiem wynikającym z prawomocnego wyroku WSA, lecz był także niespójny z rezultatem czynności rejestrowej opisanym przez organ w piśmie z 19 lutego 2026 r. W wyniku powyższego, w dniu 13 marca 2026 r. organ podatkowy z urzędu sprostował wpis do rejestru VAT poprzez wskazanie statusu podatnika VAT zwolnionego od 1 stycznia 2025 r. (zgodnie z tym co wynikało z treści pisma z 19 lutego 2026 r. Strona nie zgadzając się z przyjętym rozstrzygnięciem zaskarżyła je do tut. sądu wnosząc o: (-) stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności w zakresie, w jakim organ ukształtował wpis skarżącego jako "podatnik VAT zwolniony" od 1 stycznia 2025 r., odmówił ukształtowania wpisu jako "podatnik VAT czynny" w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. oraz pominął żądanie wykazania od 1 lipca 2025 r. statusu zgodnego ze zgłoszeniem VAT-R z 1 lipca 2025 r. tj. statusu rolnika ryczałtowego; (-) uznanie uprawnienia skarżącego do wykazania w rejestrze VAT statusu "podatnik VAT czynny" w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. oraz zobowiązanie NUS do dokonania odpowiednich czynności rejestrowych, przy uwzględnieniu, że od 1 lipca 2025 r. status skarżącego pozostaje zgodny ze zgłoszeniem VAT-R z 1 lipca 2025 r. tj. jako rolnika ryczałtowego oraz (-) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie, zaskarżonej czynności zarzucono naruszenie: - art. 96 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 ustawy o VAT poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że art. 96 ust. 1 ustawy o VAT wyklucza możliwość ukształtowania wpisu "podatnik VAT czynny" dla okresu od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. w realiach sprawy, w której chodzi o odtworzenie prawidłowego stanu rejestrowego po wcześniejszym wykreśleniu i w związku ze zgłoszeniem rejestracyjnym złożonym właśnie w celu ukształtowania wpisów w rejestrze VAT; - art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT przez pominięcie materialnoprawnego charakteru statusu podatnika VAT i sprowadzenie oceny statusu wyłącznie do argumentu formalnego "terminowości zgłoszenia" oraz do wnioskowania z "zerowych" JPK_V7, a w konsekwencji nieprawidłowe ukształtowanie wpisu w rejestrze VAT; - art. 120, art. 121 §1, art. 122 oraz art. 187 §1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.), dalej jako: "o.p.", poprzez oparcie stanowiska wyłącznie na formalistycznym kryterium "terminowości zgłoszenia" i arbitralnym wnioskowaniu z "zerowych" JPK_V7, bez wszechstronnego uwzględnienia całokształtu okoliczności i materiału będącego w dyspozycji organu, w tym treści wniosku z dnia 22 stycznia 2026 r., który obejmował zarówno żądanie wykazania skarżącego jako podatnika VAT czynnego w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. jak i żądanie wykazania od 1 lipca 2025 r. statusu zgodnego ze zgłoszeniem VAT-R z dnia 1 lipca 2025 r. tj. statusu rolnika ryczałtowego, a także akt sprawy zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 grudnia 2025 r" sygn. akt I SA/OI 477/25, oraz dokumentów dotyczących braku likwidacji i rzeczywistego przebiegu zdarzeń; - art. 170 p.p.s.a. w zw. z art. 120 i art. 121 §1 o.p. poprzez brak nadania należnego znaczenia mocy wiążącej prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/OI 476/25 oraz I SA/OI 477/25 i ich selektywne potraktowanie; w sprawie zakończonej wyrokiem 1 SA/OI 476/25 organ przyjął wskazaną przez sąd drogę działania i po nowym zgłoszeniu identyfikacyjnym nadał skarżącemu nowy numer NIP, natomiast w sprawie zakończonej wyrokiem o sygn. akt I SA/OI 477/25, mimo analogicznego wskazania sądu, że po wcześniejszym wykreśleniu właściwą drogą jest złożenie nowego zgłoszenia rejestracyjnego o wpis do rejestru VAT organ odmówił nowemu zgłoszeniu VAT-R realnej skuteczności w zakresie ukształtowania statusu "podatnik VAT czynny" za okres od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r.; - art. 96b ustawy o VAT w zw. z art. 121 §1 o.p. oraz art. 2 Konstytucji RP przez utrzymanie niespójności danych prezentowanych w systemach publicznych KAS. w tymi w wykazie, o którym mowa w art. 96b ustawy o VAT, mimo że organ przedstawił stanowisko co do ukształtowania wpisu; skutkiem tego jest stan niejednolity i nieweryfikowalny w publicznie udostępnianych rejestrach i wykazach, naruszający zasadę zaufania i pewności prawa. Uzasadniając skargę strona wskazała, że w dniu 22 stycznia 2026 r. złożyła dwa spójne wnioski zmierzające do uporządkowania sytuacji podatnika po wcześniejszych zgłoszeniach z 14 stycznia 2025 r. Pierwszy z nich dotyczył dokonania czynności rejestrowych w rejestrze VAT w sposób zapewniający spójność statusu podatnika w następujących okresach: (-) wykazanie podatnika jako podatnika VAT czynnego w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. oraz wykazanie podatnika od 1 lipca 2025 r. zgodnie ze zgłoszeniem VAT-R z 1 lipca 2025 r. w zakresie statusu rolnika ryczałtowego od tej daty. Jednocześnie wskazano, że zgłoszenie VAT-R z 1 lipca 2025 r. pozostaje bez zmian, natomiast nowe zgłoszenie VAT-R składane jest wyłącznie w celu ukształtowania statusu podatnika jako podatnika VAT czynnego w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r., dla zapewnienia spójności danych rejestrowych oraz składanych rozliczeń za ten okres, w tym plików JPK_V7. Podkreślono również, że wcześniejsze złożenie zgłoszenia VAT-Z nie przesądza o faktycznym zaprzestaniu prowadzenia działalności, działalność rolnicza nie została zakończona ani zlikwidowana, a przeczy temu szereg dokumentów pozostających w dyspozycji organu, w szczególności akt notarialny, decyzje Burmistrza [...], wypis z bazy REGON oraz dokumenty dołączone do wniosku. Drugi natomiast dotyczył zgłoszenia identyfikacyjnego NIP-7, a jego celem było uporządkowanie danych identyfikacyjnych w CRP-KEP z uwagi na wcześniejsze wygaszenie numeru NIP, będące skutkiem zgłoszenia NIP-7 z 14 stycznia 2025 r. Celem tego wniosku było także doprowadzenie danych identyfikacyjnych podatnika do stanu umożliwiającego prawidłową identyfikację podatnika w systemach rozliczeniowych oraz zapewnienie spójności danych identyfikacyjnych z rejestracją VAT i składanymi rozliczeniami. Strona dodała przy tym, że organ częściowo ten kierunek zaakceptował, nadając skarżącemu nowy numer NIP. Jednocześnie jednak odmówił spójnego uporządkowania rejestru VAT. Już ta rozbieżność pokazuje, że organ nie zastosował jednolitej wykładni prawa w obu sprawach, mimo że obie pozostawały osadzone w tym samym stanie faktycznym i w analogicznych wskazaniach wynikających z prawomocnych wyroków sądu z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/OI 476/25 i I SA/Ol 477/25. W przyjętej odpowiedzi z 19 lutego 2026 r. organ nie odniósł się bowiem do drugiego elementu wniosku z 22 stycznia 2026 r., tj. do żądania wykazania od 1 lipca 2025 r. statusu zgodnego ze zgłoszeniem VAT-R z 1 lipca 2025 r., a więc statusu rolnika ryczałtowego. To zaś powoduje, że wniosek w tym zakresie nie został rozpoznany w pełnym zakresie i organ nie odniósł się do całej sekwencji wpisów rejestrowych, których ukształtowania domagała się strona zgodnie z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń. Skarżący wskazał także, że zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma art. 170 p.p.s.a. i wynikająca z niego moc wiążąca prawomocnego wyroku sądu administracyjnego, co w realiach niniejszej sprawy oznaczało obowiązek rzeczywistego uwzględnienia kierunku wynikającego z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/OI 477/25. W wyroku tym przyjęto bowiem, że w sprawie będącej jego przedmiotem nie było podstaw do wszczęcia postępowania podatkowego o "anulowanie" VAT-Z, ale jednocześnie wskazano, że po dokonanym wykreśleniu, wobec zmiany statusu, możliwe jest złożenie nowego zgłoszenia rejestracyjnego o wpis do rejestru VAT, a właściwy organ, przy spełnieniu przesłanek wymaganych prawem, dokonuje takiego wpisu. Zwrot ten należy odczytywać w kontekście całego jego uzasadnienia. Nie wynika z niego taka wykładnia art. 96 ustawy o VAT, która przy formalnym przyjęciu nowego zgłoszenia rejestracyjnego zarazem wyklucza możliwość nadania mu skutku odpowiadającego kierunkowi wskazanemu w wyroku. Właśnie ten kierunek działania Skarżący zrealizował w piśmie z dnia 22 stycznia 2026 r. i dołączonym VAT-R. W takim ujęciu NUS odczytuje wyrok jedynie w tym zakresie, w jakim wspiera on przyjęte przez niego stanowisko, pomijając tę część jego rozumowania, która nadawała wskazanej przez sąd drodze działania realne znaczenie. Taki rezultat trudno pogodzić z należnym znaczeniem mocy wiążącej prawomocnego wyroku, o której mowa w przywołanym już art. 170 p.p.s.a. Szczególnego znaczenia nabiera przy tym okoliczność, że w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/OI 476/25, organ urzeczywistnił kierunek wskazany przez sąd, przyjmując nowe zgłoszenie identyfikacyjne i nadając skarżącemu nowy numer NIP. Natomiast w sferze rejestru VAT, mimo analogicznego kierunku wynikającego z wyroku I SA/OI 477/25 organ odmówił nowemu zgłoszeniu rejestracyjnemu porównywalnej skuteczności. Taka asymetria działania prowadzi do wniosku, że organ nie zastosował wobec obu prawomocnych wyroków jednakowego standardu respektowania ich mocy wiążącej, co w realiach przedmiotowej sprawy ma znaczenie zasadnicze. Strona podkreśliła również, że wniosek z 22 stycznia 2026 r. nie dotyczył wyłącznie okresu od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r., lecz obejmował całą oś czasu, tj. także wykazanie od 1 lipca 2025 r. statusu zgodnego ze zgłoszeniem VAT-R z 1 lipca 2025 r., a więc statusu rolnika ryczałtowego. Element ten nie miał charakteru ubocznego, lecz służył zachowaniu ciągłości i spójności danych rejestrowych zgodnie z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń. Status rolnika ryczałtowego jest przy tym samodzielną kategorią ustawową, uregulowaną w art. 2 pkt 19, art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 117 ustawy o VAT. W świetle dokumentów będących w posiadaniu organu (akta sprawy zakończonej wyrokiem WSA w Olsztynie z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Ol 477/25; wniosek z 22 stycznia 2026 r. i dołączone doń dokumenty) skarżący bezsprzecznie jest rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu tych przepisów. Nadto, zasadnicze znaczenie w sprawie ma zdarzenie z 31 stycznia 2025 r., tj. zawarcie aktu notarialnego obejmującego darowiznę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Okoliczność ta nadaje sprawie realny wymiar prawny i praktyczny, ponieważ wymaga, aby status rejestrowy za okres od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. odzwierciedlał rzeczywisty przebieg zdarzeń. Żądanie skarżącego nie ma charakteru czysto ewidencyjnego, lecz służy doprowadzeniu danych rejestrowych do zgodności z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń. Przyjęcie statusu "VAT zwolniony" od 1 stycznia 2025 r. może rzutować na ocenę skutków podatkowych tej czynności oraz na spójność danych rejestrowych i rozliczeń. Istotą sprawy pozostaje zatem prawidłowe odtworzenie statusu podatnika na osi czasu. Wpis w rejestrze VAT nie jest więc w tej sprawie kwestią czysto techniczną. Ukształtowanie statusu rejestrowego na osi czasu determinuje sposób odczytywania zdarzeń z początku 2025 r. przez organ. Skarżący ma konkretny, realny interes prawny w tym, aby rejestr VAT odzwierciedlał status "podatnik VAT czynny" w pierwszym półroczu 2025 r. a organ zamiast odtwarzać spójny stan rejestrowy nie zastępował tego rozwiązaniem "podatnik VAT zwolniony od 1 stycznia 2025 r." wywiedzionym wyłącznie z argumentu formalnego i z samego faktu złożenia "zerowych" JPK_V7. Odnoszą się do argumentu organu, że skarżący "zachowywał się jak podatnik zwolniony", ponieważ składał "zerowe" JPK_V7, który w jej ocenie nie zasługuje na uwzględnienie wskazała, że brak wykazanych wartości w danym okresie sprawozdawczym nie stanowi samoistnej podstawy do ustalania statusu podatnika na gruncie ustawy o VAT. Organ próbuje zastąpić ocenę wynikającą z ustawy o VAT uproszczonym schematem technicznym: brak wartości w plikach JPK = brak podstaw do statusu "podatnik VAT czynny". Taka wykładnia nie wynika z ustawy o VAT i prowadzi do niedopuszczalnego utożsamienia okresowego braku obrotu z brakiem statusu podatnika VAT czynnego. Potwierdza to również sposób ujęcia tych zagadnień w dyrektywie nr 2006/112, w której status podatnika wynika z wykonywania działalności gospodarczej (art. 9 ust. 1), natomiast obowiązki zgłoszeniowe i identyfikacyjne zostały ujęte odrębnie jako element formalny systemu (art. 213 ust. 1 i art. 214), wobec czego sama formalna ocena zgłoszenia nie może przesłaniać rzeczywistego przebiegu zdarzeń, jeżeli przedmiotem sprawy jest prawidłowe ukształtowanie wpisu rejestrowego. Strona podniosła również, że dodatkowym potwierdzeniem wadliwości zaskarżonej czynności jest niespójność pomiędzy stanowiskiem organu wyrażonym w piśmie z 19 lutego 2026 r. a danymi ujawnianymi w wykazie, o którymi mowa w art. 96b ustawy o VAT. Na dzień wniesienia niniejszej skargi, tj. 12 marca 2026 r. w wykazie podatników VAT przy nowym numerze NIP skarżącego ujawniono, że podatnik "nie figuruje w rejestrze VAT", przy jednoczesnym wskazaniu daty rejestracji jako podatnika VAT: 1 kwietnia 2010 r., daty wykreślenia: 31 grudnia 2024 r. oraz podstawy prawnej wykreślenia: art. 96 ust. 6-8 ustawy o VAT. Zatem stan ujawniony na dzień wniesienia skargi pozostaje nie tylko niezgodny z treścią wniosku z 22 stycznia 2026 r. oraz z kierunkiem wynikającym z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, lecz jest także niespójny z rezultatem czynności rejestrowej opisanym przez organ w piśmie z 19 lutego 2026 r. Jeżeli bowiem według wykazu Skarżący nie figuruje w rejestrze VAT, to oznacza to, że organ nie doprowadził ani do urzeczywistnienia stanu deklarowanego w tym piśmie, ani tym bardziej do ukształtowania wpisów zgodnie z wnioskiem z dnia 22 stycznia 2026 r. oraz zgodnie z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń, z którego wynika, że Skarżący nie zlikwidował działalności rolniczej, nie zaprzestał jej prowadzenia a od 1 lipca 2025 r. pozostaje rolnikiem ryczałtowym zgodnie ze zgłoszeniem VAT-R z 1 lipca 2025 r. Okoliczność ta dodatkowo potwierdza wadliwość zaskarżonej czynności i potrzebę doprowadzenia stanu rejestrowego do zgodności z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń, znajdującym odzwierciedlenie we wniosku z 22 stycznia 2026 r. Organ w odpowiedzi na skargę zrelacjonował na wstępie dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, że strona została zarejestrowana jako podatnik VAT czynny z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego od 1 kwietnia 2010 r. W dniu 14 stycznia 2025 r. złożył zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT-Z) z dniem 31 grudnia 2024 r. i jako przyczynę zaprzestania wskazał likwidację. Potwierdziła to zgłoszeniem aktualizacyjnym NIP-7 z tego samego dnia, gdzie wskazał zakończenie działalności z dniem 31 grudnia 2024 r. Na tej podstawie NUS wykreślił podatnika z rejestru VAT i zamknął działalność rolniczą. Następnie 15 kwietnia 2025 r., z uwagi na brak rozliczenia środków trwałych na dzień likwidacji, których wartość nabycia netto według deklaracji w okresie od kwietnia 2010 r. do grudnia 2024 r. wyniosła 5.238.602,00 zł (VAT 1.204.878,00 zł) NUS wystosował w ramach czynności sprawdzających wezwanie do strony do przedłożenia spisu z natury oraz faktur dokumentujących nabycie towarów/środków trwałych podlegających wykazaniu w spisie, faktur dokumentujących zakupy i sprzedaż towarów i usług wykazanych w deklaracji VAT-7 za grudzień 2024 r. i złożenia korekty deklaracji VAT-7 za grudzień 2024 r. Skarżący nie przedłożył w/w dokumentów. W dniu 19 maja 2025 r. skarżący wniósł o anulowanie złożonego 14 stycznia 2025 r. zgłoszenia aktualizującego NIP-7 oraz zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT-Z. Ponadto złożył tzw. zerowe deklaracje VAT-7 za styczeń-kwiecień 2025 r. Postanowieniami z 5 czerwca 2025 r. NUS (jako organ I instancji) odmówił wszczęcia postępowań w tych sprawach. W wyniku złożonych 26 czerwca 2025 r. zażaleń Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie postanowieniami z 10 września 2025 r. utrzymał w mocy w/w postanowienia. W dniu 1 lipca 2025 r. (w trakcie trwania powyższego procedowania) skarżący złożył zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R, w którym wskazał, że od 1 lipca 2025 r. chce powrócić do zwolnienia z VAT jako tzw. rolnik ryczałtowy. Organ podatkowy 17 października 2025 r. ponowił wezwanie do przedłożenia w ramach czynności sprawdzających spisu z natury oraz faktur dokumentujących nabycie towarów/środków trwałych podlegających wykazaniu w spisie, faktur dokumentujących zakupy i sprzedaż towarów i usług wykazanych w deklaracji VAT-7 za grudzień 2024. W odpowiedzi na ww. wezwanie strona podtrzymał swoje stanowisko opisane w piśmie z 19 maja 2025 r., w którym wyjaśniła, że nie zlikwidował działalności rolniczej z dniem 31 grudnia 2024 r. a aktem notarialnym z 31 stycznia 2025 r. wraz z żoną zawarli z synem umowę darowizny. Zgodnie z zapisem §5 tego aktu strony oświadczają, że niniejszą umową została darowana zorganizowana część przedsiębiorstwa (...) w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Skarżący wskazał, że nadal prowadzi działalności rolniczą, obecnie korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT. W związku z powyższym nie miał obowiązku sporządzania spisów z natury towarów, o których mowa w przedmiotowym wezwaniu. Ponadto nadmienił, że w kwestii złożonych 14 stycznia 2025 r. druków NIP-7 i VAT-Z i wydanych postanowień II instancyjnych wywiedziono skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Skargi te zostały złożone 10 października 2025r. W dniu 11 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokami o sygn. akt I SA/OI 477/25 oraz I SA/OI 476/25 oddalił skargi strony na w/w postanowienia. W piśmie z 16 grudnia 025 r. strona poinformowała, że konsekwentnie podtrzymuje swoje stanowisko opisane w piśmie z 19 maja 2025 r. Nadmieniła też, że wystąpiła do sądu o sporządzenie pisemnych uzasadnień tychże wyroków, a po ich otrzymaniu rozważa wniesienie skarg kasacyjnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 5 stycznia 2026 r. organ podatkowy oceniając, że powyższe działania podatnika powodują głównie odwlekanie merytorycznego przeprowadzenia czynności sprawdzających w sprawie korekty deklaracji VAT-7 za grudzień 2024 r. podjął decyzję o wszczęciu kontroli podatkowej i wysłał zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej, które zostało odebrane w tym samym dniu. W dniu 9 stycznia 2026 r. ponowiono zawiadomienie z uwagi na to, że pierwsze nie spełniało wymogów formalnych, które zostało odebrane 24 stycznia 2026 r. W dniu 22 stycznia 2026 r. złożony został wniosek o ukształtowanie wpisów w rejestrze VAT oraz wniosek o uporządkowanie danych identyfikacyjnych w CRP-KEP dołączając: (-) zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, w którym jako okoliczność określającą obowiązek podatkowy strona wskazała, że od 1 stycznia 2025 r. rezygnuje z ustawowego zwolnienia z VAT rolników (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 3 ustawy o VAT), (-) zgłoszenie identyfikacyjne NIP-7, w którym wskazała, że od 1 kwietnia 2010 r. prowadzi gospodarstwo rolno-handlowe. Następnie organ podatkowy 13 lutego 2026 r. wystawił imienne upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej. Z kolei w dniu 19 lutego 2026 r. organ podatkowy przywrócił skarżącemu NIP i wydał potwierdzenie jego nadania, udzielając jednocześnie odpowiedzi na wniosek o ukształtowanie wpisów w rejestrze VAT. W odpowiedzi tej NUS poinformował stronę, że zarejestrował w/w do rejestru podatników VAT jako podatnika VAT zwolnionego od 1 stycznia 2025 r. Wskazał na przepisy ustawy o podatku VAT, które uniemożliwiają rejestracji podatnika VAT czynnego wstecznie i że jedynym zgodnym z prawem sposobem zarejestrowania go wstecznie jest przyznanie mu statusu podatnika VAT zwolnionego. Poinformowano też stronę, że jeżeli nie zgadza się z tym stanowiskiem, może wystąpić do Szefa KAS o wydanie interpretacji indywidulanej. W dniu 23 lutego 2026 r. wszczęta została kontrola podatkowa w zakresie podatku VAT za grudzień 2024 r. W tym samym dniu strona złożyła wstępne wyjaśnienia, m.in. o wyrażeniu zgody na prowadzenie kontroli w siedzibie organu. Zwrócono się o przedłożenie dokumentów źródłowych związanych z zakresem kontroli, a 24 lutego 2026 r. strona wniosła o włączenie do akt kontroli wszystkich dokumentów z akt spraw zakończonych prawomocnymi wyrokami z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/OI 477/25 oraz I SA/OI 476/25. W dniu 4 marca 2026 r. doręczono stronie drugie upoważnienie do kontroli z uwagi na zmianę składu kontrolujących, zaś 11 marca 2026 r. raz jeszcze zwrócono się do strony o dostarczeniu dokumentów źródłowych za okres objęty kontrolą. Skarżący 12 marca 2026 r. wniósł za pośrednictwem organu podatkowego skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na czynność NUS wyrażoną w piśmie z dnia 19 lutego 2026 r., której dotyczy niniejsza sprawa. Jednocześnie w dniu 13 marca 2026 r. organ podatkowy z urzędu sprostował wpis do rejestru VAT, po zwróceniu uwagi na błąd w ww. skardze (poprzez wskazanie statusu podatnika VAT zwolnionego od 1 stycznia 2025 r. zgodnie z tym co wynikała z pisma z 19 lutego 2026 r.). Następnie 13 marca 2026 r. strona wniosła o zawieszenie kontroli do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego wszczętego przedmiotową skargą. W dniu 16 marca 2026 r. skarżący złożył wniosek o wskazanie daty, godziny, podstawy i dokumentu źródłowego dokonania zmiany wpisu w rejestrze VAT. Pismem z 19 marca 2026 r. organ podatkowy udzielił stosownej odpowiedzi w tym zakresie. Odnosząc się jednocześnie do zarzutów skargi, NUS podtrzymał stanowisko zawarte w piśmie z 19 lutego 2026 r. (stanowiące odpowiedź na wniosek o ukształtowanie wpisów w rejestrze VAT z 22 stycznia 2026 r.) i wniósł o oddalenie skargi. Zauważył też, że istotą sporu jest rozstrzygnięcie, czy organ podatkowy miał prawo rejestracji w rejestrze VAT Skarżącego jako rolnika podatku VAT czynnego wstecznie, tj. od 1 stycznia 2025 r. Wskazał przy tym, że stosownie do art. 96 ust. 1, ust. 3 i ust 4 ustawy o VAT podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Zatem rejestracji jako podatnika VAT czynnego należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy o VAT, najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej. W zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R złożonym 22 stycznia 2026 r. skarżący jako datę od której rezygnuje z prawa do zwolnienia z VAT, czyli wybiera status podatnika VAT czynnego, wskazał wsteczną datę od 1 stycznia 2025 r. Argumentując to tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/OI 477/25 wskazał cyt.: "iż w przypadku wcześniejszego wykreślenia z rejestru VAT właściwą drogą jest ponowne dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego i ukształtowanie wpisów w rejestrze zgodnie z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń". Organ zauważył, że udzielając odpowiedzi na wniosek wskazał na prawidłowe brzmienie wskazówki sądu na stronie 9 wiersz 7: cyt.: "Możliwe jest zatem w takiej sytuacji (z uwagi na zmianę statusu) złożenie nowego zgłoszenia rejestracyjnego o wpis do rejestru VAT, a wówczas właściwy organ Gęśli zostaną spełnione przesłanki wymagane prawem) dokona takiego wpisu.". Organ dodał też, że warunkiem koniecznym, wymaganym prawem, do zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego, jak wynika z art. 96 ust 1 ustawy o VAT jest obowiązkowe złożenie zgłoszenia rejestracyjnego przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy. Skoro strona w złożonym zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R, jako datę takiej czynności wskazała 1 stycznia 2025 r, zatem bez wątpienia należało przyjąć, że zgłoszenie to zostało złożone po ustawowym terminie i niedozwolone jest zarejestrowanie go w rejestrze VAT jako podatnika VAT czynnego wstecznie. Takie stanowisko potwierdza również interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 listopada 2025 r. znak 0113-KDIPT1-3.4012.878.2025.2.JM. Natomiast inaczej jest w przypadku podatników VAT zwolnionych tzw. rolników ryczałtowych. Art. 96 ust 3 ustawy o VAT stanowi bowiem, że podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne. Każdy rolnik zatem z mocy ustawy ma status rolnika ryczałtowego, dlatego może, ale nie musi składać zgłoszenia rejestracyjnego. Jednak jeżeli to uczyni, to zasadą jest, że rejestruje się go wstecznie jako podatnika VAT zwolnionego od daty uzyskania statusu rolnika, tj. od daty prowadzenia gospodarstwa । rolnego, gdyż od tej właśnie daty z mocy ustawy był już rolnikiem ryczałtowym, czyli podatnikiem VAT zwolnionym. W związku z tym organ podatkowy dokonał czynności weryfikacyjnych złożonych zgłoszeń: rejestracyjnego VAT-R z 22 stycznia 2026 r. i aktualizacyjnego VAT-R z 1 lipca 2025 r. poprawionego (7 sierpnia 2025 r., a złożonego w trakcie trwającego sporu, zakończonego wyrokiem WSA w Olsztynie z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/OI 477/25), dołączonych do zgłoszeń dokumentów oraz informacji znajdujących się w zasobach danych organu podatkowego. Dodała też, że w myśl art. 96 ust. 4 ustawy o VAT Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako: 1) "podatnika VAT czynnego", 2) "podatnika VAT zwolnionego" - w przypadku podatnika, o którym mowa w: a) ust. 3 i 3c, b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE j - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie. Organ zauważył także, że w wyniku przeprowadzonych czynności ustalono, że skarżący 14 stycznia 2025 r. złożył zgłoszenie VAT-Z na likwidację działalności rolniczej z dniem 31 grudnia 2024 r. To oświadczenie woli potwierdził złożonym tego samego dnia zgłoszeniem aktualizacyjnym NlP-7. Na tej podstawie organ podatkowy wykreślił go z rejestru podatników VAT oraz zamknął działalność gospodarczą w Centralnym Rejestrze Podmiotów Krajowej Ewidencji Podatników z ww. datą 31 grudnia 2024 r. Z uwagi na to, że w dniu przekazania synowi gospodarstwa rolnego skarżący nie był już podatnikiem VAT, należało go w ramach czynności sprawdzających wezwać do przedłożenia spisu z natury oraz faktur dokumentujących nabycie towarów/środków trwałych podlegających wykazaniu w spisie, faktur dokumentujących zakupy i sprzedaż towarów i usług wykazanych w deklaracji VAT-7 za grudzień 2024 i złożenia korekty deklaracji VAT-7 za ten okres. Wskazał także, że strona nie przedłożył w/w dokumentów. W ocenie NUS jej działania miały na celu uchylenie się od skorygowania deklaracji VAT-7 za grudzień 2024 r. o podatek odliczony, gdyż 19 maja 2025 r. wniosła o anulowanie złożonego 14 stycznia 2025 r. zgłoszenia aktualizującego NIP-7 i zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT-Z oraz złożyła tzw. zerowe deklaracje VAT-7 za miesiące od stycznia do kwietnia 2025 r. Postanowieniami z 5 czerwca 2025 r. odmówiono stronie wszczęcia postępowania w tej sprawie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie 10 września 2025 r. utrzymał w mocy w/w postanowienia, a skargi od tych rozstrzygnięć zostały przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokami z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/OI 476/25 oraz I SA/OI 477/25 oddalone. NUS podniósł też, że z uwagi na to, że kolejne wezwania do przedłożenia dokumentów i korekty deklaracji VAT-7 za grudzień 2024 r. nie przyniosły rezultatu, organ podatkowy wszczął kontrolę podatkową. W wyniku weryfikacji złożonych przez skarżącego zgłoszeń rejestracyjnych VAT-R i NIP-7 z 22 stycznia 2026 r. i załączonych dokumentów organ podatkowy zgodził się z tym, że skarżący jest rolnikiem i przyjął nowe zgłoszenia rejestracyjne od daty 1 stycznia 2025 r. Na ich podstawie następnie: (-) zarejestrował w Centralnym Rejestrze Podmiotów Krajowego Rejestru Podatników Gospodarstwo [...] i wydał potwierdzenie nadania NIP, czyli numeru nadanego już skarżącemu decyzją z 23 sierpnia 1996 r. (nie nadał nowego NIP, jak twierdzi skarżący). Odwołując się natomiast do art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2026 r. poz. 151), zgodnie z którym (Identyfikatorem podatkowym jest: 1) numer PESEL - w przypadku podatników będących osobami fizycznymi: a) niebędącymi zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług lub nieprowadzącymi działalności gospodarczej albo b) wykonującymi działalność, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2025 r. poz. 1480,1795 i 1826); 2) NIP-w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2) organ podatkowy wskazał, że z chwilą gdy skarżący złożył zgłoszenie VAT-Z i NIP-7 na likwidację gospodarstwa rolnego, a organ podatkowy został związany jego oświadczeniem woli i na ich podstawie wyrejestrował go z odpowiednich rejestrów, zobowiązany był on do posługiwania się nr PESEL jako identyfikatorem podatkowym. Natomiast po złożeniu nowego zgłoszenia identyfikacyjnego NIP-7, który organ podatkowy przyjął i zarejestrował, skarżący zobowiązany był posługiwać się NIP jako identyfikatorem podatkowym (wygaszonym wcześniej jako osobie fizycznej nie będącej zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT lub nieprowadzącym działalności gospodarczej). W takich przypadkach, jeżeli podatnik składa ponowne zgłoszenie identyfikacyjne, organ podatkowy zobowiązany jest do wydania potwierdzenia nadania NIP nawet wówczas, gdy wcześniej była już w tej sprawie wydana decyzja. Następnie NUS podniósł, że przyznał stronie status podatnika VAT-zwolniony jako rolnikowi ryczałtowemu od 1 stycznia 2025 r. i status ten utrzymuje do chwili obecnej. Z uwagi ponadto na to, że strona w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R nie wnioskował o wydanie potwierdzenia zarejestrowania jako podatnika VAT czynnego albo podatnika VAT zwolnionego, natomiast w dołączonym wniosku o ukształtowanie wpisów w rejestrze VAT wniosła o pisemne potwierdzenie sposobu ukształtowania statusu podatnika w rejestrze VAT dla wskazanych okresów, organ udzielił odpowiedzi pismem z 19 lutego 2026 r. Poinformował w nim, że zarejestrował skarżącego do rejestru VAT jako podatnika VAT zwolnionego od 1 stycznia 2025 r. Przytoczył w nim przepisy art. 96 ust. 1 art. 96 ust. 3 ustawy o VAT i wyjaśnił, że na ich podstawie organ podatkowy nie może zarejestrować w rejestrze VAT podatnika VAT czynnego wstecznie. Skarżący zgłoszenie rejestracyjne VAT-R złożył 22 stycznia 2026 r., a jako datę, od której zawnioskował o rejestrację jako podatnika VAT czynnego wskazał dzień 1 stycznia 2025 r. (przeszło rok do tyłu). NUS wskazał też, że jedynym zgodnym z prawem sposobem zarejestrowania go w rejestrze VAT wstecz od 1 stycznia 2025 r. było zarejestrowanie jako rolnika ryczałtowego ze statusem podatnika VAT zwolnionego, co potwierdzają czynności weryfikacyjne, gdzie ustalono, że skarżący w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca 2025 r. nie dokonał żadnej czynności określonej w art. 5 ustawy o VAT (złożył tzw. zerowe deklaracje VAT-7 za okres styczeń-czerwiec 2025 r.). W opinii organu podatkowego takie zarejestrowanie podatnika w rejestrze podatników VAT wypełnia wskazaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/OI 477/25 (str. 9 wiersz 7) drogę działania oraz nie narusza wbrew twierdzeniom strony art. 170 p.p.s.a. Organ podatkowy przyznał jej status podatnika VAT od 1 stycznia 2025 r. i dokonał jej rejestracji jako podatnika VAT zwolnionego, gdyż tylko jako taką mógł zarejestrować w rejestrze VAT wstecznie. Ponadto w piśmie z 19 lutego 2026 r. poinformował (jeżeli strona nie zgadza się z takim stanowiskiem) o możliwości wystąpienia do Szefa KAS o indywidualną interpretację. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 96b ustawy o VAT w zw. z art. 121 §1 o. p. oraz art. 2 Konstytucji RP polegającego na utrzymaniu niespójności danych prezentowanych w rejestrze VAT a stanowiskiem organu podatkowego co do ukształtowania wpisu, organ podatkowy przyznał, że pomimo przyznania podatnikowi w piśmie z 19 lutego 2026 r. statusu podatnika VAT zwolnionego od 1 stycznia 2025 r. w rejestrze VAT w dacie złożenia przedmiotowej skargi skarżący figurował ze statusem niezarejestrowany. W wyniku jednak zwrócenia uwagi na tę niezgodność w skardze do sądu NUS 13 marca 2026r. z urzędu na podstawie art. 96b ust. 10 ustawy o VAT usunął w wykazie dane niezgodne ze stanem rzeczywistym poprzez wpis statusu podatnika VAT zwolniony, spójnego ze stanowiskiem organu podatkowego oraz wolą skarżącego wyrażoną w zgłoszeniu aktualizacyjnym VAT-R z 1 lipca 2025 r. (poprawionym 7 sierpnia 2025 r.). Jednocześnie zauważył, że pismem z 19 marca 2026 r. poinformował stronę o sprostowaniu zapisu w systemie źródłowym, dacie sprostowania i podstawy prawnej sprostowania i wskazał, że w przedmiotowej sprawie działał na podstawie obowiązujących przepisów prawa i w jego granicach. Rozważył też wszystkie zebrane w sprawie dowody, przytoczył adekwatne przepisy, przedstawił pełną argumentację. Przy tym nie postępował wbrew którejkolwiek z zasad postępowania a zebrany materiał w sprawie jest kompletny (art. 187 o.p.). W replice do odpowiedzi na skargę strona podtrzymała skargę w całości. Stwierdziła jednocześnie, że organ koncentruje się zasadniczo na skutkach zgłoszenia VAT-Z z 14 stycznia 2025 r. Tymczasem w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli jest legalność czynności rejestrowej podjętej po złożeniu nowego zgłoszenia VAT-R i po skierowaniu do organu wniosku z dnia 22 stycznia 2026 r., ocenianej w świetle całego późniejszego materiału sprawy. Skarżący od początku konsekwentnie wskazywał, że zgłoszenie VAT-Z zostało złożone przez pomyłkę, a działalność rolnicza nie została faktycznie zlikwidowana. Dodatkowo w sprawie pojawił się akt notarialny z dnia 31 stycznia 2025 r. obejmujący darowiznę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Skarżący nie twierdzi, że sam ten dokument automatycznie rozstrzyga sprawę na jego korzyść. Twierdzi natomiast, że od chwili, gdy dokument ten znalazł się w dyspozycji organu, powstała co najmniej potrzeba wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy deklarowaną likwidacją z dniem 31 grudnia 2024 r. a późniejszym przebiegiem zdarzeń. Obowiązek działania w sposób budzący zaufanie, dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz ustalenia stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do stwierdzenia zgodności z przedstawionymi dokumentami wynika z art. 121 §l, art. 122, art. 187 §1 i art. 272 pkt 3 o.p. W tym właśnie zakresie stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę nie odpowiada na istotę problemu tej sprawy. Z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Ol 477/25, organ wywodzi przede wszystkim tę część rozumowania, która akcentuje wymóg spełnienia przesłanek przewidzianych w ustawie o VAT. Ujmuje jednak znaczenie tego wyroku wyłącznie przez pryzmat ustawowego wymogu terminowego zgłoszenia dla podatnika VAT czynnego. Tymczasem, skoro z tego wyroku wynikało, że po wcześniejszym wykreśleniu właściwą drogą jest nowe zgłoszenie rejestracyjne, to droga ta nie mogła zostać sprowadzona do rozwiązania wyłącznie formalnego, w którym nowe zgłoszenie zostaje przyjęte, ale jego praktyczny sens zostaje z góry ograniczony niemal wyłącznie do dawnego VAT-Z, zerowych JPK i samej terminowości zgłoszenia. Nawet przy przyjęciu rygoru wynikającego z art. 96 ustawy o VAT, organ pozostawał zobowiązany do rzetelnej weryfikacji danych nowego zgłoszenia i do uwzględnienia całego materiału ujawnionego po 14 stycznia 2025 r. Strona podniosła również (skoro organ w piśmie z 19 marca 2026 r. potwierdził, że po wniesieniu skargi sprostował wpis w dniu 13 marca 2026 r., po zwróceniu uwagi na błąd w skardze z 12 marca 2026 r. a podstawą zapisu było pismo z 19 lutego 2026 r. oraz że sprostowanie nastąpiło przez wprowadzenie odpowiedniej okoliczności obowiązku podatkowego do systemu źródłowego POLTAX Plus), że oznacza to, że sama skarga ujawniła realną wadliwość stanu rejestrowego istniejącego w chwili jej wniesienia. Stwierdziła także, że pismo z 19 marca 2026 r. nie usuwa zasadniczego problemu tej sprawy, zaś odpowiedź na skargę potwierdza przyjęcie przez organ tej samej linii rozumowania. Korekta dokonana po wniesieniu skargi nie została przedstawiona jako nowe, samodzielne rozstrzygnięcie sprawy, lecz jako sprostowanie błędu dostrzeżonego dopiero po wniesieniu skargi. Miała ona przy tym charakter jedynie częściowy, ponieważ organ nadal utrzymuje status "podatnik VAT zwolniony od 1 stycznia 2025 r.", zamiast doprowadzić stan do zgodności z treścią wniosku z dnia 22 stycznia 2026 r. i z pełnym przebiegiem zdarzeń wskazywanym przez stronę. Sam organ wiąże przy tym późniejsze sprostowanie z art. 96b ust. 10 ustawy o VAT, a więc z przepisem dotyczącym usuwania lub prostowania danych w wykazie, podczas gdy przedmiotem niniejszej sprawy jest legalność czynności rejestrowej. To dodatkowo pokazuje, że późniejsze działania naprawcze organu nie mogą zastąpić oceny legalności zaskarżonej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej czynności, jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej, zgodnie z art. 3 §2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub inne naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności, o czym stanowi art. 146 §1 p.p.s.a. Sąd może też w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa (art. 146 §2 p.p.s.a.). W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej czynności należało orzec, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie znalazł przyczyn do stwierdzenia, że została ona dokonana z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub z naruszeniem przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec braku naruszeń prawa o takim ciężarze gatunkowym, nie było podstaw do uwzględnienia skargi. Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy tego, czy organ podatkowy miał prawo w oparciu o wniosek skarżącego z 19 lutego 2026 r. o ukształtowanie wpisów w rejestrze VAT do zarejestrowania wyżej wskazanego w rejestrze podatników VAT jako podatnika VAT zwolnionego od 1 stycznia 2025 r. (a nie jak chciał skarżący wstecznie, jako "podatnika VAT czynnego" w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r.). Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Według art. 96 ust. 3 ustawy o VAT podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne. W myśl art. 96 ust. 4 ustawy o VAT naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako: 1) "podatnika VAT czynnego", 2) "podatnika VAT zwolnionego" - w przypadku podatnika, o którym mowa w: a) ust. 3 i 3c, b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie. Jednocześnie z art. 97b ust. 1 0 i 11 ustawy o VAT wynika, że naczelnik urzędu skarbowego, z urzędu lub na wniosek, usuwa lub prostuje dane inne niż dane osobowe zawarte w wykazie niezgodne ze stanem rzeczywistym. Podmiot, którego dane zostały zawarte w wykazie może złożyć do naczelnika urzędu skarbowego wniosek o usunięcie lub sprostowanie danych innych niż dane osobowe niezgodnych ze stanem rzeczywistym wraz z uzasadnieniem. Na wstępie należy zauważyć, że 14 stycznia 2025 r. strona złożyła zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (VAT-Z) z dniem 31 grudnia 2024 r. (wskazując jako przyczynę – likwidację). Potwierdziła to również zgłoszeniem aktualizacyjnym NIP-7 z tego samego dnia, gdzie także wskazała zakończenie działalności z dniem 31 grudnia 2024 r. W oparciu o te zgłoszenia właściwy organ wykreślił skarżącego z rejestru VAT i zamknął działalność rolniczą. Następnie w dniu 19 maja 2025 r. skarżący wniósł o anulowanie ww. zgłoszeń (NIP-7 i VAT-Z). Organy podatkowe obu instancji postanowieniami z 5 czerwca 2025 r. (I instancja) i z 10 września 2025 r. (II instancja) odmówił wszczęcia postępowań w tych sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokami z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Ol 476/25 i I SA/Ol 477/25 oddalił wniesione na te postanowienia skargi. Niniejsze rozstrzygnięcia (co jest sądowi wiadomo z urzędu) mają walor prawomocnych. Jak wskazał jednocześnie NUS (w odpowiedzi na skargę), w dniu 15 kwietnia 2025 r., z uwagi na brak rozliczenia środków trwałych na dzień likwidacji, których wartość nabycia netto według deklaracji w okresie od kwietnia 2010 r. do grudnia 2024 r. wyniosła 5.238.602,00 zł (VAT 1.204.878 zł) wystosowano do strony (w ramach czynności sprawdzających) wezwanie (ponowione 17 października 2025 r.) do przedłożenia spisu z natury oraz faktur dokumentujących nabycie towarów/środków trwałych podlegających wykazaniu w spisie, faktur dokumentujących zakupy i sprzedaż towarów i usług wykazanych w deklaracji VAT-7 za grudzień 2024 r. i do złożenia korekty deklaracji VAT-7 za ten miesiąc. Pomimo wezwania strona nie przedłożyła przedmiotowych dokumentów. Uwzględniając dotychczasowe rozważania i mając na względzie przywołane przepis, w ocenie sądu nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty naruszenie: (-) art. 96 ust. 1, 3 i 4 ustawy o VAT poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że art. 96 ust. 1 wyklucza możliwość ukształtowania wpisu "podatnik VAT czynny" dla okresu od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. (zgodnie z wnioskiem z 22 stycznia 2026 r.) w realiach sprawy, w której chodzi o odtworzenie prawidłowego stanu rejestrowego po wcześniejszym wykreśleniu i w związku ze zgłoszeniem rejestracyjnym złożonym właśnie w celu ukształtowania wpisów w rejestrze VAT oraz (-) art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT przez pominięcie materialnoprawnego charakteru statusu podatnika VAT i sprowadzenie oceny statusu wyłącznie do argumentu formalnego "terminowości zgłoszenia" oraz do wnioskowania z "zerowych" JPK_V7, a w konsekwencji nieprawidłowe ukształtowanie wpisu w rejestrze VAT. Prawidłowo bowiem NUS zdekodował treść ww. przepisów, które nie dają możliwości (wbrew twierdzeniu strony) do wstecznego ukształtowania wpisu w rejestrze podatników VAT (w tym przypadku jako podatnika czynnego od 1 stycznia 2025 r. do 31 czerwca 2025 r.). Jak zauważył też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 103/17 organ podatkowy nie jest związany treścią zgłoszenia rejestracyjnego i jest nie tylko uprawniony, ale wręcz zobowiązany do zweryfikowania danych podanych przez podmiot w zgłoszeniu pod kątem ich prawdziwości, dokładności i rzetelności. Nadto, przemawiają za tym okoliczności faktyczne sprawy. Strona została bowiem wyrejestrowana z ww. rejestru z dniem 31 grudnia 2024 r. Ponowne zgłoszenie rejestracyjne (VAT-R) nastąpiło w dniu 22 stycznia 2026 r. (gdzie skarżący jako datę, od której rezygnuje z prawa do zwolnienia z VAT, czyli wybiera status podatnika VAT czynnego, wskazał datę wsteczną od 1 stycznia 2025 r. z datą końcową statusu 31 czerwca 2025 r.). Jednakże, jak zauważył NUS, w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. strona nie dokonała żadnej czynności określonej w art. 5 ustawy o VAT, jedynie składając tzw. "zerowe" deklaracje VAT-7 za okres styczeń-czerwiec 2025 r. Jak zauważył nadto Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 stycznia 2024 r., sygn. akt I FSK 1751/19, taki m.in. działania jak nie wystawianie faktur, nie odliczanie podatku naliczonego, (i jak w tej sprawie) składanie zerowe deklaracje VAT, nie prowadzenie dokumentacji właściwej dla działalności podatnika VAT rozliczającego ten podatek w pełni uzasadniają twierdzenie, że podatnik wyraził przy rejestracji wolę zamiaru korzystania ze zwolnienia w podatku VAT. Wobec powyższego strona nie miała prawa do "wstecznej" rejestracji w drodze nowego zgłoszenia VAT-R jako podatnik VAT czynny (po wcześniejszym wyrejestrowaniu z dniem 31 grudnia 2024 r.). Zgodnie bowiem z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Stosownej rejestracji jako podatnika VAT czynnego należy zatem dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności (opodatkowanej) określonej w art. 5 ustawy o VAT, a najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie tej czynności. Wobec powyższego prawidłowo też dokonano wpisu od 1 stycznia 2025 r. jako rolnika ryczałtowego zwolnionego (pomimo, że strona w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R z 22 stycznia 2026 r. jako datę, od której rezygnuje z prawa do zwolnienia z VAT, czyli wybiera status podatnika VAT czynnego, wskazał wsteczną datę od 1 stycznia 2025 r.). W przypadku bowiem podatników VAT zwolnionych tzw. rolników ryczałtowych (status ten każdy rolnik ma z mocy ustawy), zgodnie z art. 96 ust 3 ustawy o VAT (podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne). Z powyższego przepis wynika zatem, że każdy rolnik może, ale nie musi składać zgłoszenia rejestracyjnego (jeśli jednak to zrobi, co miało miejsce w tej sprawie w dniu 22 stycznia 2026 r., poprawionego 7 sierpnia 2026 r. ), to wówczas jest możliwa rejestracja wsteczna (na podstawie art. 96 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT). Potwierdza to również Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym już wyroku z 26 stycznia 2024 r. sygn. akt I FSK 1751/19, stwierdzając że wiodące znaczenie w takim przypadku należy przypisać działaniom, które wypełniają materialną stronę zarówno bycia podatnikiem VAT, jak też korzystania – zgodnie z przysługującym prawem – ze zwolnienia podmiotowego. Charakter czynności rejestracyjnych jest natomiast wtórny wobec posiadania statusu podatnika VAT, stąd egzekwowanie praw wynikających ze składanych w tym zakresie przez podatników dokumentów, nie może być realizowane w sposób nieproporcjonalny do celu, któremu procedura rejestracyjna służy. Nie budzi wątpliwości, że podatnikiem VAT może stać się podmiot, który nie dopełnił rejestracji na takie potrzeby, ale spełnia materialne przesłanki bycia podatnikiem. W taki sam sposób należy oceniać rezygnację/lub nie ze zwolnienia podatkowego przy dokonywaniu czynności rejestracji. Wiodące znaczenie należy przypisać zatem działaniom, które wypełniają materialną stronę zarówno bycia podatnikiem VAT, jak też korzystania – zgodnie z przysługującym prawem – ze zwolnienia podmiotowego. Charakter czynności rejestracyjnych jest wtórny wobec posiadania statusu podatnika VAT, stąd egzekwowanie praw wynikających ze składanych w tym zakresie przez podatników dokumentów, nie może być realizowane w sposób nieproporcjonalny do celu, któremu procedura rejestracyjna służy. Mając zatem na uwadze datę nowego zgłoszenia VAT-R w dniu 22 stycznia 2026 r., czyli po terminie (po likwidacji działalności z dniem 1 grudnia 2024 r. i jej wyrejestrowaniu w oparciu o zgłoszenie VAT-Z) oraz fakt złożenia tzw. "zerowych" deklaracji VAT-7 za okres styczeń-czerwiec 2025 r. (jak wskazał NUS), jak i treść art. 96 ust. 1 ustawy o VAT (gdzie wskazano termin zgłoszenia rejestracyjnego – czyli przed dniem wykonania pierwszej czynności opodatkowanej określonej w art. 5), jak również art. 96 ust. 3 i 4 ustawy organ nie miał możliwości wstecznej rejestracji jako podatnika VAT czynnego (i jak chciała strona od 1 stycznia 2025 r. do 31 czerwca 2025 r.), w przeciwieństwie (zważywszy na stan faktyczny i ww. zerowe deklaracje VAT za ten okres) do wstecznej możliwości rejestracji (co też uczynił) jako podatnika VAT ryczałtowego zwolnionego. Powyższe potwierdza Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 15 lipca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 202/09 (zaakceptowanym przez NSA w wyroku z 13 października 2010 r., sygn. akt I FSK 1575/09) wskazując, że nawet w razie rozpoczęcia działalności przed datą dokonania zgłoszenia rejestracyjnego podatnik nie może żądać, by organ podatkowy zarejestrował go z datą wcześniejszą niż data zgłoszenia. Nawet gdyby więc podatnik rozpoczął wykonywanie czynności opodatkowanych od 1 stycznia 2025 r. (choć jak wskazały organy za okres od 1 stycznia 2025 r. do 31 czerwca 2025 r. złożył on tzw. Zerowe deklaracje VAT-7) nie może 22 stycznia 2026 r. (czyli rok po terminie) złożyć zgłoszenia rejestracyjnego ze skutkiem rejestracji wstecznej od 1 stycznia 2025 r. Słusznie zatem przyjęto, że rejestracji jako podatnika VAT czynnego należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy o VAT, najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej. To zaś powoduje, że nowe zgłoszenie zostało złożone po ustawowym terminie i niedozwolona jest rejestracja strony jako podatnika VAT czynnego z datą wsteczną. Należy jednocześnie zauważyć (jak wskazał NUS), że skarżący (pomimo dwukrotnego wezwania w związku z likwidacją działalności i wykreśleniem z rejestru podatników VAT oraz w Centralnym Rejestrze Podmiotów Krajowej Ewidencji Podatników z dniem 31 grudnia 2024 r.) do przedłożenia spisu z natury oraz faktur dokumentujących nabycie towarów/środków trwałych podlegających wykazaniu w spisie, faktur dokumentujących zakupy i sprzedaż towarów i usług wykazanych w deklaracji VAT-7 za grudzień 2024 r. i złożenia korekty deklaracji VAT-7 za ten miesiąc) - nie przedłożył żądanych dokumentów. To zaś, zdaniem organu świadczy, że dalsze działania skarżącego miały jedynie na celu uchylenie się od skorygowania deklaracji VAT-7 za grudzień 2024 r. o podatek odliczony. Nadto, organ wskazał, że w związku z powyższym wszczęta została kontrola podatkowa. Wobec powyższego za niezasadny należało uznać również zarzut naruszenia art. 170 p. p. s. a. w zw. z art. 120 i art. 121 §1 o.p. poprzez brak nadania należnego znaczenia mocy wiążącej prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Ol 476/25 i I SA/Ol 477/25 poprzez ich selektywne potraktowanie: (-) w sprawie bowiem zakończonej wyrokiem I SA/Ol 476/25 organ przyjął wskazaną przez sąd drogę działania i po nowym zgłoszeniu identyfikacyjnym nadał skarżącemu nowy numer NIP, (-) natomiast w sprawie zakończonej wyrokiem I SA/Ol 477/25, mimo analogicznego wskazania sądu, że po wcześniejszym wykreśleniu właściwą drogą jest złożenie nowego zgłoszenia rejestracyjnego o wpis do rejestru VAT, organ odmówił nowemu zgłoszeniu VAT-R realnej skuteczności w zakresie ukształtowania statusu "podatnik VAT czynny" za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2025 r. Dotyczy to także zarzutu naruszenia art. 120, art. 121 §1, art. 122 oraz art. 187 §1 o.p. poprzez oparcie stanowiska wyłącznie na formalistycznym kryterium "terminowości zgłoszenia" i arbitralnym wnioskowaniu z "zerowych" JPK_V7, bez wszechstronnego uwzględnienia całokształtu okoliczności i materiału będącego w dyspozycji organu, w tym treści wniosku z 22 stycznia 2026 r., który obejmował zarówno żądanie wykazania skarżącego jako podatnika VAT czynnego w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca 2025 r., jak i żądanie wykazania od 1 lipca 2025 r. statusu zgodnego ze zgłoszeniem VAT-R z 1 lipca 2025 r. tj. statusu rolnika ryczałtowego, a także akt sprawy zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Ol 477/25 oraz dokumentów dotyczących braku likwidacji i rzeczywistego przebiegu zdarzeń. Sąd nie znalazł również podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 96b ustawy o VAT w zw. z art. 121 §1 o p. oraz art. 2 Konstytucji RP przez utrzymanie niespójności danych prezentowanych w systemach publicznych KAS w tymi w wykazie, o którym mowa w art. 96b ustawy o VAT, mimo że organ przedstawił stanowisko co do ukształtowania wpisu; skutkiem tego jest stan niejednolity i nieweryfikowalny w publicznie udostępnianych rejestrach i wykazach, naruszający zasadę zaufania i pewności prawa. Z art. 96b ust. 10 i 11 ustawy o VAT jasno bowiem wynika, że przepisy te przewidują sytuację niezgodności danych ze stanem rzeczywistym i wówczas dane te są prostowane (z urzędu lub na wniosek podatnika). Z akt sprawy wynika, że organ (po zwróceniu uwagi przez stronę) w oparciu o ww. przepisy w dniu 13 marca 2026 r. z urzędu usunął w wykazie dane niezgodne ze stanem rzeczywistym poprzez wpis statusu podatnika VAT zwolniony spójnego ze stanowiskiem organu podatkowego oraz wolą skarżącego wyrażoną w zgłoszeniu aktualizacyjnym VAT-R z 1 lipca 2025 r. poprawionego 7 sierpnia 2025 r. Jednocześnie pismem z 19 marca 2026 r. poinformował on stronę o sprostowaniu zapisu w systemie źródłowym, dacie sprostowania i podstawie prawnej tej czynności. Wskazać przy tym należy, że strona nie wskazała, jaki miałoby to mieć wpływ na prawidłowość przyjętego rozstrzygnięcia. Uwzględniając dotychczasowe rozważania wskazać należy, że zarzuty podniesione w skardze w żaden sposób nie wpływają na prawidłowość zaskarżonej czynności. Stanowią natomiast niczym niepopartą polemikę, pozostającą bez istotnego znaczenia dla sprawy. Sąd, nie będąc jednocześnie związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się również innych błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonej czynności ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.