I SA/Lu 954/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić W. W. kwotę [...] złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z dnia 3 listopada 2017 r. W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] na mocy której uchylona została decyzja z dnia [...] wydana przez W. W. dotycząca łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, skarga została wniesiona przez [...] [...], który działał w sprawie jako organ podatkowy pierwszej instancji. Ustalenia zatem wymaga, czy organ ten posiada legitymację skargową i czy może kwestionować w postępowaniu sądowoadministracyjnym decyzję SKO, mocą której uchylono jego własne rozstrzygnięcie. Zwrócić uwagę trzeba, że dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony – uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienia strony, która kwestionuje takie rozstrzygnięcie w drodze skargi. Dodać również wypada, że w ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja ta dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw i obowiązków. Tym samym zdaniem Sądu [...] [...] jako organ podatkowy pierwszej instancji orzekający w sprawie zakończonej ostateczną decyzją SKO, która została przez niego zaskarżona, nie posiada przymiotu strony skarżącej w postępowaniu przed Sądem. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie skarżącemu organowi z urzędu uiszczonego przez niego wpisu od skargi uzasadniał art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.