I SA/Lu 832/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. C. i A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności za działalność Przedszkoli z tytułu niewykorzystania dotacji oraz wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem za lata 2011-2012 postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydaną w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności za działalność Przedszkoli z tytułu niewykorzystania dotacji oraz wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem za lata 2011-2012, skarżące, reprezentowane przez radcę prawnego, złożyły również wniosek o wstrzymanie jej wykonania "z uwagi na niebezpieczeństwo wywołania u skarżących znacznej szkody". Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20.12.2004r., sygn. akt GZ 138/04). Z uzasadnienia wniosku powinny wynikać konkretne okoliczności, świadczące o istnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być przy tym realne. W niniejszej sprawie skarżące nie uprawdopodobniły powyższych okoliczności. Nie przedstawiły argumentacji, która pozwalałaby przyjąć, by uiszczenie kwoty, wynikającej z zaskarżonej decyzji, wiązać się miało z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji majątkowej podatnika. Z tych względów, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.