I SA/Lu 825/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę.

W skardze została zawarta jedynie prośba o zbadanie prawidłowości postępowania. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. skarżący został pisemnie wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez określenie na piśmie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. W wezwaniu tym jednocześnie pouczono skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie. Zaznaczono przy tym, że brak odpowiedzi ze strony skarżącego będzie oznaczał, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu z dnia [...] o nr [...]. Wezwanie to, po dwukrotnym awizowaniu pod adresem podanym w skardze, zostało zwrócone jako niepodjęte w terminie, a skutek doręczenia nastąpił z upływem dnia 28 sierpnia 2015 r. (piątek), stosownie do regulacji zawartej w art. 73 § 1 - § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.). Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. W tych okolicznościach trzeba przypomnieć, że w skardze należy wskazać zaskarżone postanowienie, decyzję, akt lub czynność - art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz określić naruszenie prawa lub interesu prawnego - art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Są to ustawowe obowiązki skarżącego, których wykonanie warunkuje nadanie skardze dalszego biegu. Milczenie skarżącego pozwoliło jedynie przyjąć, że skarga dotyczy ww. postanowienia organu. Natomiast skarżący, zgodnie z treścią skierowanego do niego wezwania, miał obowiązek w zakreślonym terminie wskazać naruszenie prawa lub interesu prawnego, a więc wymienić przyczynę bądź przyczyny, które spowodowały, że złożył skargę. Skarżący powinien był (w rozumieniu obowiązku) choćby ogólnie wyjaśnić na czym - w jego ocenie - polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w związku z wydaniem zaskarżonego postanowienia. Skoro skarżący, pomimo prawidłowego wezwania, powyższych braków formalnych skargi nie uzupełnił, to tym samym nie dopełnił wymogu z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i wobec tego w myśl art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy skarga przez niego złożona podlega odrzuceniu.