I SA/Lu 514/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2011 r. p o s t a n a w i a zwolnić I. P. od kosztów sądowych i ustanowić dla niej doradcę podatkowego.

Wnioskiem z dnia 27 czerwca 2017 r. skarżąca zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego D. G.. Uzasadniając ten wniosek podniosła, że nie posiada środków finansowych na pokrycie wydatków sądowych. Gospodarstwo domowe prowadzi razem z 10-letnią córką, utrzymując się aktualnie z zasiłku chorobowego (1.280 zł), świadczeń rodzinnych (817 zł), niewielkich wpływów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (800 zł) oraz pomocy rodziny. Obecnie, od paru miesięcy zalega z czynszem za mieszkanie oraz lokal wynajmowany na prowadzenie działalności gospodarczej. Majątek strony stanowi wskazany lokal mieszkalny o pow. 63 m2 oraz samochód osobowy o wartości 5.500 zł, zabezpieczony w toku postepowania kontrolnego. Na miesięczne koszty utrzymania skarżącej składa się opłata za czynsz, media, lekarstwa, żywność, edukacja córki, spłata kredytów, koszty działalności gospodarczej w kwotach szczegółowo wskazanych we wniosku. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika (doradcy podatkowego). Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. W ocenie orzekającego skarżąca wykazała w sposób wystarczający i skuteczny, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak i ustanowienia pełnomocnika bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Na powyższej ocenie zaważyła przede wszystkim sytuacja finansowa strony, tj. niski dochód wykorzystywany w całości na bieżące utrzymanie oraz brak majątku i oszczędności. Jak wynika z akt sprawy skarżąca w chwili obecnej utrzymuje się z zasiłku chorobowego, świadczeń rodzinnych i niewielkich wpływów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Zapadłe orzeczenie oznacza, że skarżąca została w niniejszym postępowaniu sądowym zwolniona od kosztów sądowych, jak również przyznano jej doradcę podatkowego, bez obowiązku ponoszenia przez nią kosztów zastępstwa procesowego. Odnośnie zaś wniosku strony dotyczącego ustanowienia doradcy podatkowego w osobie D. G., to należy wskazać, że stosownie do treści art. 244 § 3 p.p.s.a, uprawnienie do wyznaczenia wskazanego imiennie przez wnioskodawcę pełnomocnika do reprezentowania go w sprawie niniejszej w ramach przyznanego prawa pomocy przysługuje w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym doradcą podatkowym Krajowej Radzie Doradców Podatkowych. Tut. Sąd poinformuje przywołany organ samorządu zawodowego o pełnym zakresie wniosku strony skarżącej. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.