I SA/Lu 511/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka - Szpringer po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. T. i K. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 2 lipca 2018 r. G. T. i K. T. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. W wykonaniu zarządzeń z 13 lipca 2018 r. wezwano solidarnie skarżących G. T. i K. T. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono skarżącym odpowiednio w dniach 23 lipca 2018 r. i 20 lipca 2018 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.; dalej jako: P.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżącym skutecznie doręczono wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w dniu 20 i 23 lipca 2018 r. jednak termin do jego uiszczenia bezskutecznie upłynął w dniach: 3 sierpnia 2018 r. (dla K. T.) i 6 lipca 2018 r. (dla G. T.). W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 P.p.s.a.