I SA/Lu 50/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2024 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 6 listopada 2023 r., Nr SKO.II.41/827/PP/2023 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2020 rok p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę.

W dniu 15 grudnia 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniesiono skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 6 listopada 2023 r., w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2020 rok. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 stycznia 2024 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 31 stycznia 2024 r. Pełnomocnik strony został też wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL. Numer PESEL podano. Do dnia dzisiejszego wpis nie został uiszczony. W dniu 9 lutego 2024 r. wpłynęło natomiast do Sądu pismo złożone przez pełnomocnika strony, w którym oświadczył on, iż cofa skargę, wnosząc o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r. , sygn. I OSK 1829/07, SIP LEX). Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 stycznia 2024 r. Tym samym siedmiodniowy termin do jego uiszczenia, przysługujący skarżącemu upłynął z dniem 7 lutego 2024 r. Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.