I SA/Lu 487/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług i opłaty paliwowej postanawia - odrzucić skargę.

M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] w przedmiocie podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług i opłaty paliwowej. Ponieważ skarga nie została przez skarżącego podpisana, a ponadto nie została w niej określona wartość przedmiotu zaskarżenia, w piśmie z 12.07.2018 r. (k-11 akt sądowych) sąd wezwał skarżącego do usunięcia tych braków skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieusunięcie braków skargi spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie, o którym mowa wyżej, zostało doręczone skarżącemu 18.07.2018 r. (przez wydanie przesyłki do rąk upoważnionego pracownika przedsiębiorstwa skarżącego; k-16), jednak pozostało bezskuteczne. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz.1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać, w szczególności, podpis strony (albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika), z art. 215 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jednocześnie art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie, podlega odrzuceniu. Sprawa wszczęta skargą na decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego lub opłaty paliwowej, jest – w rozumieniu art. 216 i art. 231 p.p.s.a. - sprawą, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a od skargi pobiera się wpis stosunkowy. Brak określenia w takiej skardze wartości przedmiotu zaskarżenia uniemożliwia pobranie wpisu od skargi, a więc nadanie skardze prawidłowego biegu. Także niepodpisanie skargi uniemożliwia nadanie skardze właściwego biegu, gdyż nie wiadomo, od kogo ona w rzeczywistości pochodzi. Przy tym, nie można za podpisanie skargi uznać podpisu złożonego wprawdzie na kartkach papieru, na których skargę sporządzono, jednak w miejscu niemającym żadnego związku z treścią skargi. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.