I SA/Lu 485/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 12 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 3 czerwca 2024 r. nr SKO.41/714/EG/2024 w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę.

P. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 3 czerwca 2024 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne. Skarga nie została podpisana. W związku z powyższym Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 lipca 2024 r., skarżący został również wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwania została, po dwukrotnym awizowaniu w dniach – 5 sierpnia oraz 13 sierpnia 2024 r., zwrócona do nadawcy (Sądu) z adnotacją "nie podjęto w terminie", skutek doręczenia nastąpił 19 sierpnia 2024 r. Do dnia dzisiejszego nie opłacono skargi, nie uzupełniono braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. I. Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), jest obowiązek jej podpisania przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Skarżący został wezwany do podpisania skargi, a siedmiodniowy termin przysługujący na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 26 sierpnia 2024 r. W przedmiotowej sprawie wniesiono zatem skargę niepodpisaną. II. Jak wynika z akt sprawy, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wymóg opłacenia skargi wynika z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie odpis pisma wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony skarżącemu w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a., tj. w drodze tzw. fikcji prawnej doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie bowiem do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez skarżącego przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce nastąpiło w dniu 5 sierpnia 2024 r., drugie zaś –13 sierpnia 2024 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 19 sierpnia 2024 r. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowego terminu na wykonanie wezwania Sądu. W zakreślonym terminie, który zgodnie powyższym upłynął w dniu 26 sierpnia 2024 r. wpis od skargi nie został uiszczony ani nie została ona podpisana, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.