I SA/Lu 480/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 26 czerwca 2025 r. znak SKO.41/4400/P/2024 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia: odrzucić skargę.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 11 września 2025 r. skarżącego wezwano do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec niepodjęcia dwukrotnie awizowanej przesyłki przez skarżącego, skierowanej na właściwy adres, wezwanie uznano za doręczone w dniu 3 października 2025 r. (k. 15 akt sprawy). Kwota wpisu sądowego nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym. Jego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi. Ponieważ skarżący nie uiścił wpisu sądowego w ustawowym terminie, skarga podlega odrzuceniu, wobec czego Sąd na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.