I SA/Lu 475/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu [...] "S. " spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. od zarządzenia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie z dnia 14 czerwca 2018 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi [...] "S. " spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. p o s t a n a w i a: - utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Wnioskiem zawartym w piśmie z dnia 24 kwietnia 2018 r. (k. 119 a.s.) skarżąca Spółka zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w całości. Mając na uwadze ustawowy obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wezwaniem z dnia 16 maja 2018 r. zobowiązano stronę skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych złożonego wniosku poprzez wypełnienie i odesłanie załączonego do wezwania formularza, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 23 maja 2018 r. (k. 132 a.s.). W zakreślonym terminie strona skarżąca formularza wniosku nie złożyła. W związku z niezłożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zarządzeniem z 14 czerwca 2018 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek strony bez rozpoznania. W przewidzianym prawem terminie strona skarżąca złożyła sprzeciw od wskazanego wyżej rozstrzygnięcia, w którym wniosła o jego uchylenie i merytoryczne rozpoznanie wniosku o prawo pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) dalej: "P.p.s.a." rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W ocenie Sądu sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie, a w konsekwencji zarządzenie referendarza sądowego należy utrzymać w mocy. Przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 252 § 2 P.p.s.a. - wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). Z powyższego jednoznacznie wynika, że warunkiem koniecznym do merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest jego złożenie na urzędowym formularzu. Jaka wskazano wyżej w związku ze stwierdzeniem, że strona skarżąca warunku tego nie spełniła została wezwana do usunięcia powyższego braku formalnego wniosku, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone w dniu 23 maja 2018 r. i pozostało bez odpowiedzi. W konsekwencji zakreślony w wezwaniu termin do złożenia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął bezskutecznie z dniem 30 maja 2018 r. Tym samym mając na uwadze, treść art. 257 P.p.s.a. prawidłowo referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2018 r. pozostawił wniosek strony o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, co z kolei obligowało Sąd działający na podstawie art. 260 § 1 – 3 P.p.s.a. do utrzymania w mocy tego zarządzenia.