I SA/Lu 428/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze R. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odsetek od zaległości podatkowych w zakresie skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 428/13 p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę R. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odsetek od zaległości podatkowych. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem, iż przysługuje na to rozstrzygnięcie skarga kasacyjna został doręczony stronie skarżącej w dniu 30 stycznia 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach sprawy (k. 85). W dniu 28 lutego 2014 r. (data nadania) skarżąca wniosła sporządzone osobiści pismo, które w wyniku wezwania strony do udzielenia odpowiedzi w zakresie jego charakteru zostało uznane za skargę kasacyjną od ww. postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., o którego treści pouczono stronę skarżącą, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Z kolei, w myśl § 3 powołanego art. 175 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a także rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. Odnosząc powyższą regulację prawną do rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że skarga kasacyjna z dnia 24 lutego 2014 r. nie została sporządzona przez podmiot wymieniony w powołanym wyżej przepisie, co przesądza o jej niedopuszczalności. Taką skargę kasacyjną zaś, stosownie do art. 178 p.p.s.a., należało odrzucić. Powołany przepis stanowi bowiem, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na marginesie należy zauważyć, że odrzucenie skargi kasacyjnej czyni niemożliwym zweryfikowanie zasadności podnoszonych w niej zarzutów. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.