I SA/Lu 408/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 11 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 maja 2025 r. znak SKO.II.41/510/PP/2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.

W wykonaniu zarządzeń z dnia 5 sierpnia 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez m. in. nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi dla uczestników postępowania oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 25 sierpnia 2025 r. (k. 19 akt sądowych). Skarżący we wskazanym terminie nie usunął opisanych wyżej braków formalnych skargi, nadto nie uiścił wpisu sądowego. Nadesłał jedynie w jednym egzemplarzu pismo datowane na dzień 27 sierpnia 2025 r. (k. 22 akt sądowych), wskazując przy tym sygnatury spraw I SA/Lu 408/25 oraz I SA/Lu 409/25, jednakże pismo to nie stanowiło odpisu skargi. W jego treści skarżący zwrócił się wydłużenie terminu do usunięcia braków formalnych z 7 dni do 1 miesiąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) wskazuje na niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, przy czym – w myśl art. 12 p.p.s.a. – przez stronę należy w tym wypadku rozumieć nie tylko skarżącego i organ, ale także uczestnika. Niedołączenie wymaganej ilości odpisów to brak formalny, w wyniku którego skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. Niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwaniem strony skarżącej do usunięcia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Ponadto stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Niezachowanie siedmiodniowego terminu, określonego w art. 220 § 1 p.p.s.a. powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi. Należy wskazać, że terminy wynikające z art. 49 § 1 i art. 220 § 1 p.p.s.a. są terminami ustawowymi. Jak natomiast wynika z art. 84 p.p.s.a. możliwość przedłużenia terminu dotyczy tylko terminów sądowych, czyli takich, które zostały ustalone przez sąd lub przewodniczącego (art. 82 p.p.s.a.). Wobec tego zawarty w piśmie z dnia 27 sierpnia 2025 r. wniosek o przedłużenie terminu do usunięcia braków skargi nie mógł odnieść zamierzonego skutku. W niniejszej sprawie skarżący nie usunął wskazanego wyżej braku formalnego, a ponadto nie uiścił wpisu sądowego, wobec czego skargę należało odrzucić, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.