I SA/Lu 389/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka Sędziowie WSA Monika Kazubińska-Kręcisz WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego za listopad 2006 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić M. kwotę [...]zł ([...] złotych) uiszczoną z tytułu wpisu od skargi.

[...] – L. sp. z o.o., reprezentowana przez r. pr. B. B., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2016r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], którą to decyzją odmówiono spółce stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc listopad 2006r. Organ wnosił o oddalenie skargi. Strona wezwana do uiszczenia wpisu, opłaciła skargę w terminie. Po wyznaczeniu terminu rozprawy, pismem datowanym na dzień 1 grudnia 2016r. (data wpływu do tutejszego Sądu 2 grudnia 2016r.) pełnomocnik strony skarżącej poinformował, iż cofa skargę w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 – dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, żadna z okoliczności wyłączających dopuszczalność cofnięcia skargi w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Tym samym, mając na względzie treść art.161 §1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzeczono jak w pkt I sentencji. Zwrot uiszczonego w sprawie wpisu uzasadnia art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a.