I SA/Lu 376/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2023 r. sprawy ze skargi A. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 17 kwietnia 2023 r., Nr 0601-IEW.7192.23.2023.9 w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

W dniu 18 maja 2023 r. (datownik na pieczęci ZUS Odział w Lublinie Biuro Terenowe w O. ) wpłynęło pismo A. J., z którego wynikało, że oczekuje ona kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawie o sygn. 0601-IEW.7192.23.2023 w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych. Wobec takiej treści pisma z 18 maja 2023 r. zostało ono potraktowane jako skarga do WSA w Lubinie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 17 kwietnia 2023 r. Skargę nadaną do ZUS Biuro Trenowe w O. jeszcze w tym samym dniu przekazano do ZUS Oddział w L., zaś do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (organu, który wydał skarżone postanowienie) ZUS Oddział w Lublinie wyekspediował skargę 26 maja 2023 r., co wynika m.in. z datownika na kopercie, w której nadano przesyłkę (k.6). 26 czerwca 2023 r. skargę wraz z odpowiedzią na skargę organ przekazał WSA w Lublinie. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej odrzucenie, jako wniesionej po terminie. Jak wynika z akt sprawy skarżone postanowienie z dnia z 17 kwietnia 2023 r. doręczono stronie 19 kwietnia 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 255 akt podatkowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Czyni się to za pośrednictwem organu (za wyjątkami nie mającymi w sprawie zastosowania), którego działanie jest przedmiotem skargi, a organ ten następnie przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a.). O terminie wniesienia skargi decyduje data jej wniesienia (lub nadania) do właściwego organu, względnie termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 p.p.s.a.). Wniesienie skargi z uchybieniem terminu stanowi kwalifikowane uchybienie uniemożliwiające nadanie sprawie sądowoadministracyjnej prawidłowego biegu i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga od sądu jej odrzucenia. W rozpatrywanej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie wydał Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, zatem skargę od powyższego postanowienia wnieść należało do sądu administracyjnego za pośrednictwem tego właśnie organu. Pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, skarżąca wniosła skargę do niewłaściwego organu, to jest Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Oddział w Lublinie Biuro Terenowe w O. Wniesienie skargi miało miejsce wprawdzie podczas biegu 30-dniowego terminu na dokonanie tej czynności, jednakże ZUS w Lublinie (do którego przekazał skargę ZUS Oddział Terenowy w O. przekazał skargę zgodnie z właściwością Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w dniu 26 maja 2023 r. a więc już po upływie tego 30-dniowego terminu. Należy podkreślić, że skarżąca skierowała skargę do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Jak wskazuje się w orzecznictwie, przepisy p.p.s.a. nie normują konsekwencji sytuacji, w której skargę wniesiono do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Ponadto, nie znajdują w tym przypadku zastosowania przepisy procedury administracyjnej, zgodnie z którymi podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Wniesienie skargi następuje bowiem już po zakończeniu postępowania administracyjnego, w oparciu o przepisy postępowania sądowoadministracyjnego, a skarga nie jest podaniem, o którym mowa w przepisach procedury administracyjnej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 2755/06). W orzecznictwie podkreśla się również, że do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zarówno zachowanie 30-dniowego terminu liczonego od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie, jak też wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem organu nie można bowiem przyjąć daty złożenia skargi do organu niewłaściwego. W takiej sytuacji, o zachowaniu terminu decydować będzie data przekazania (nadania) skargi na adres organu właściwego (por. m.in. postanowienia: WSA w Warszawie z dnia 16 września 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1465/20; WSA w Gliwicach z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 1054/17; orzeczenia są dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W realiach rozpatrywanego przypadku termin do wniesienia skargi upływał z dniem 19 maja 2023 r., z uwagi na doręczenie zaskarżonego postanowienia w dniu 19 kwietnia 2023 r. Skarga została natomiast wniesiona dopiero w dniu 26 maja 2023 r., to jest w dacie przekazania jej przez organ niewłaściwy organowi właściwemu, który wydał skarżone postanowienie. Powyższe oznacza zatem, że skarga złożona przez skarżącą do niewłaściwego organu, została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi