I SA/Lu 371/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na czynność Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w B. w przedmiocie odmowy potwierdzenia wywozu towarów na podstawie dokumentu "zwrot VAT dla podróżnych" postanawia: - odrzucić skargę.

Skarżący A. K. wniósł do tutejszego Sądu skargę na czynność Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w B. odmowy potwierdzenia wywozu towarów na podstawie dokumentu "zwrot VAT dla podróżnych" . Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od niniejszej skargi skarżący otrzymał w dniu 30 maja 2018 r. Wraz z pierwszym doręczeniem skarżącemu przesłano też stosowne pouczenia, m.in. co do możliowści wnioskowania o przyznanie prawa pomocy. W dniu 1 czerwca 2018 r. (koperta k. 20 a.s.) skarżący cofął skargę z uwagi na brak środków na uiszczenie kosztów sądowych i opłacenie pełnomocnika. Do dnia dzisiejszego wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej: "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei art. 60 P.p.s.a. stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi, a w konsekwencji umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest jednak dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne i fiskalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Skarga dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu) podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą (por. postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07; postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 13 luetgo 2018 r., I SA/Gd 78/18. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie skarga nie została skutecznie wniesiona z uwagi na jej nieopłacenie, to, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.