I SA/Lu 328/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 31 marca 2024 r., nr SKO.Ośw/40/16/2024 w przedmiocie dotacji oświatowej za 2018 rok postanawia: odrzucić skargę.

Sygn. akt I SA/Lu [...] Uzasadnienie K. P. pismem datowanym na 20 maja 2025 roku zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 10 grudnia 2024 r. w przedmiocie dotacji oświatowej za 2018 rok, wydaną wobec A. J.. Wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji K. P. zarzucił błędne wskazanie adresata decyzji (jest nim A. J.), pozostające w sprzeczności ze stanem faktycznym i prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, zobligowany jest w pierwszej kolejności, ocenić dopuszczalność złożonej skargi. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z powołanego przepisu wynika wprost, że poza podmiotami, które działają w interesie innych osób lub interesie publicznym (prokurator, rzecznicy, organizacja społeczna), jak i upoważnionymi z mocy prawa, każdy inny podmiot występujący ze skargą do sądu musi mieć w złożeniu skargi interes prawny. Pod pojęciem interesu prawnego należy zaś rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Zgodnie a art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Do innych przyczyn niedopuszczalności wniesienia skargi, o której mowa w powołanym przepisie, należy m.in. wniesienie jej przez nieuprawniony podmiot, tzn. taki, który nie posiada legitymacji procesowej. Dotyczy to podmiotu, co do którego nie zachodzi potrzeba zbadania, czy posiada interes prawny we wniesieniu skargi, ponieważ i tak w świetle obowiązujących przepisów nie jest legitymowany do jej wniesienia. W rozpatrywanej sprawie K. P. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 31 marca 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta B. z dnia 28 sierpnia 2024 r., dotyczącą dotacji oświatowej za 2018 rok. Zaznaczyć należy, że wskazana decyzja zawiera rozstrzygnięcie skierowane do A. J., jako strony postępowania, zobowiązujące ją do zwrotu dotacji za 2018 r. w wysokości 294.651,75 zł na rachunek Gminy Miasto B.. Podkreślić trzeba, że w rubrum tejże decyzji organ wskazał A. J. jako adresata rozstrzygnięcia, tj. osobę zobowiązaną do zwrotu dotacji. Decyzja ta doręczona została pełnomocnikowi A. J.. Ona też wraz z pełnomocnikiem uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym. Nie uczestniczył w nim natomiast K. P.. Z danych dostępnych sądowi wynika, że A. J. również zaskarżyła do WSA w Lublinie ww. decyzję SKO w Z., sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Lu 327/25 i, po uzupełnieniu ewentualnych braków formalnych, będzie przedmiotem merytorycznego rozpatrzenia przez tutejszy Sąd. W związku z powyższym należy stwierdzić, że ze względu na brak legitymacji skargowej skarga K. P. jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. podlegała odrzuceniu.