I SA/Lu 318/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący – Asesor sądowy WSA Jakub Polanowski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie wyrażoną w pismach z dnia 16 grudnia 2024 r., nr 0601-IWW.050.103.2024.7 i 14 lutego 2025 r., nr 0601-IWW.050.12.2025.2 w przedmiocie sposobu rozpatrzenia skarg postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 23 maja 2025 r. J. D. (dalej: skarżący) wniósł skargę na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej: Dyrektor IAS) wyrażoną w pismach z 16 grudnia 2024 r., nr 0601-IWW.050.103.2024.7 i 14 lutego 2025 r., nr 0601-IWW.050.12.2025.2, w przedmiocie sposobu rozpatrzenia skarg na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Puławach oraz Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie. Skarżący zarzucił, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Puławach zajął zwrot nadpłaty podatku, wynikający z rozliczenia PIT-36 za 2023 rok oraz odmówił zwrotu błędnie wniesionej zaliczki na podatek dochodowy przez pracodawcę, a Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie podjął egzekucję w stosunku do przedawnionych należności, których wierzycielem jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, że dotyczy ona zawiadomień o sposobie załatwienia skargi, wydanych w ramach tzw. postępowania skargowego określonego przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, na które to zawiadomienia nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej: k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.; dalej: o.p.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 o.p. i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI o.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, że czynności podejmowane przez organy podatkowe w trybie przepisów działu VIII k.p.a. (art. 221-256 k.p.a.), odnoszące się do skarg i wniosków, nie podlegają kognicji sądu administracyjnego – w sprawach tych skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje (zob. przykładowo jedynie: wyrok NSA z 31 sierpnia 2010 r., II OSK 1578/10 oraz postanowienia NSA z: 10 stycznia 2013 r., I OSK 3074/12, 18 listopada 2013 r., I OSK 2621/13, 27 czerwca 2017 r. II GSK 1955/17, 19 grudnia 2017 r., II OSK 3207/17, 28 września 2018 r., I OSK 2896/18 i 14 grudnia 2023 r., I FSK 1821/23). W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że zaskarżonymi przez skarżącego pismami z 16 grudnia 2024 r. i 14 lutego 2025 r. Dyrektor IAS, działając na podstawie art. 237 § 3 i art. 238 § 1 k.p.a., zawiadomił skarżącego o sposobie załatwienia jego skarg odpowiednio z 20 listopada 2024 r. i 30 stycznia 2025 r. dotyczących działania Naczelnika Urzędu Skarbowego w Puławach oraz Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie (k. 45-47 i 54-56 akt sąd.). W tych okolicznościach Sąd obowiązany był wniesioną skargę odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.