I SA/Lu 278/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za okres od października do grudnia 2015 r. postanawia: - odrzucić skargę.

W dniu 29 kwietnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za okres od października do grudnia 2015 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 2 maja 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona, zawierająca przedmiotowe wezwanie, została skarżącej skutecznie doręczona w dniu 15 maja 2019 r. W dniu 22 maja 2019 r. skarżąca złożyła w sądzie obszerne pismo, nie wskazując jednak wartości przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia warunków formalnych, które zostały określone w przepisach prawa. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast w myśl art. 215 § 1 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Brak tej wartości uniemożliwia ustalenie wysokości wpisu od skargi, ustalanego w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a w konsekwencji skutkuje niemożnością wezwania strony do uiszczenia należnej opłaty. Brak wartości przedmiotu zaskarżenia jest brakiem formalnym skargi, który w wyniku wezwania przewodniczącego (art. 49 § 1 P.p.s.a.) może zostać uzupełniony. Jeśli jednak, pomimo upływu zakreślonego terminu, skarga nie zostanie uzupełniona to podlega ona odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a, o czym skarżąca została pouczona. W sprawie niniejszej skarżąca w wyznaczonym terminie nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia, co w świetle treści art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. obligowało sąd do odrzucenia skargi, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.