I SA/Lu 239/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 października 2024 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 26 stycznia 2024 r., Nr 0601-IEE.7192.239.2023.2 w przedmiocie udzielenia przybicia na rzecz licytanta p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę.

Zarządzeniem z 9 września 2024 r. Przewodnicząca Wydziału I wezwała skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone na wskazany w skardze adres do doręczeń 26 września 2024 r. (k. 26 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 3 października 2024 r. Pismem datowanym na 18 września 2024 r. (data wpływu do Sądu 24 września 2024 r.) skarżący oświadczy, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skoro w sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braku skargi w wyznaczonym terminie, nie uiścił należnej opłaty do dnia dzisiejszego, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do oświadczenia strony o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego - pomimo wezwania - wpisu sądowego od skargi. Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji