I SA/Lu 228/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia 26 stycznia 2024 r. znak 308000-COP.4103.15.2023.22 w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2015 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić M. M. kwotę uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.565 (tysiąc pięćset sześćdziesiąt pięć) złotych.

Zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 8 lutego 2024 r. Pismem z tej samej daty skarżąca zwróciła się o uzupełnienie decyzji poprzez uwzględnienie kwoty korekty w zakresie podatku od towarów i usług dla 2015 roku. W dniu 7 marca 2024 r. strona wniosła skargę na decyzję z dnia 26 stycznia 2024 r. Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji zostało wydane w dniu 5 marca 2024 r. i doręczone stronie w dniu 18 marca 2024 r. (k.298 akt podatkowych). Skarga została opłacona wpisem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej: "p.p.s.a") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu. Tak jest co do zasady, niemniej szczególna regulacja dotyczy sytuacji, gdy strona występuje o uzupełnienie lub sprostowanie decyzji. Stosownie do art. 213 § 4 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm. – dalej: O.p.), w przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji. Jak stanowi art. 213 § 5 O.p., § 4 znajduje odpowiednie zastosowanie w wypadku wydania postanowienia o odmowie uzupełnienia lub sprostowania decyzji. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne ze względów innych, niż wyliczone w pkt. 1-5. Takim przypadkiem jest m.in. sytuacja, gdy skarga zostaje wniesiona zanim jeszcze rozpoczął bieg termin do dokonania tej czynności. Skargi wniesione przed rozpoczęciem terminu do ich wniesienia są, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, skargami przedwczesnymi i podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2022 r., I OSK 662/22 oraz z dnia 13 listopada 2020 r. II OSK 2690/20). W niniejszej sprawie – z uwagi na skorzystanie przez stronę z możliwości zwrócenia się o uzupełnienie decyzji organu II instancji – termin do wniesienia skargi rozpoczynał swój bieg dopiero z dniem 18 marca 2024 r., gdy postanowienie w przedmiocie uzupełnienia zostało doręczone skarżącej. Tymczasem skarga na decyzję została wniesiona w dniu 7 marca 2024 r., a zatem przedwcześnie. Obligowało to Sąd do jej odrzucenia, o czym orzeczono na wstępie, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W punkcie II sentencji postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.