I SA/Lu 120/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Sędziowie Sędzia WSA Marcin Małek Sędzia WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Woźny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi R. S. M. [...] w L. na uchwałę Rady Miasta z dnia 19 grudnia 2024 r. nr 231/VII/2024 w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty - umarza postępowanie sądowe.

Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek skargi R. w L. na uchwałę Rady Miasta Lublin z 19 grudnia 2024 r. nr 231/VII/2024 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty (Dziennik Urzędowy Województwa Lubelskiego poz. 6860). Uchwała miała posiadać moc obowiązującą od dnia 1 lipca 2025 r., co wynikało z jej § 6. W dniu 29 maja 2025 r. Rada Miasta Lublin podjęła kolejną uchwałę w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty (nr 351/XI/2025). Zgodnie z jej § 4 pkt 1 uchwała z dnia 19 grudnia 2024 r. utraciła moc. Uchwała nr 351/XI/2025 została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego z dnia 2 czerwca 2025 r. pod pozycją 2883. Zgodnie z treścią § 6 uchwały nr 351/XI/2025, przepis § 4 pkt 1, dotyczący utraty mocy zaskarżonej uchwały wszedł w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym. Termin rozpoznania sprawy wyznaczono na dzień 11 czerwca 2025 r. Pismem z 5 czerwca 2025 r. organ wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że zaskarżona uchwała została wyeliminowana z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Okoliczności wskazujące na bezprzedmiotowość postępowania interpretuje się powszechnie jako takie zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodujące, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna. Użycie przez ustawodawcę sformułowania "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy, postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna (zob. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 16 lipca 2014 r. IV SA/Po 262/14, z 5 lutego 2015 r. IV SA/Po 543/14, z 9 maja 2017 r. IV SA/Po 211/17 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 13 marca 2024 r. II SA/Łd 1025/23, wszystkie orzeczenia dostępne pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Wydanie przez organ uchwały, na mocy której wyrugowano z obrotu prawnego uchwałę będącą przedmiotem skargi spowodowało, że niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Z tych względów konieczne stało się umorzenie postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.