I SA/Lu 1062/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi G. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2012 r. p o s t a n a w i a przyznać G. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.

Wraz ze skarga na wskazaną wyżej decyzję organu podatkowego skarżąca spółka zwróciła się do sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w osobie I. S.. W uzasadnieniu wskazała, iż od 2015 roku nie prowadzi działalności operacyjnej, tj. nie zatrudnia pracowników (ani księgowości), nie pozyskuje i nie realizuje kontraktów oraz nie wystawia faktur. Cały posiadany przez nią majątek został zajęty przez komornika sądowego oraz organy egzekucyjne. Z uwagi na powyższe spółka nie sporządziła sprawozdań finansowych za lata 2015-2016, a postępowanie przymuszające do wykonania obowiązków sprawozdawczych zakończyło się umorzeniem tego postepowania z uwagi na bezskuteczność egzekucji orzeczonych wobec członków zarządu spółki grzywien. Spółka posiada jeden rachunek bankowy zajęty przez komornika sądowego na którym nie ma żadnych środków pieniężnych. Nie ma ich również w kasie spółki. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż rozpatrując przedmiotowe żądanie referendarz sądowy miał na uwadze nie tylko wniosek strony złożony do akt niniejszej sprawy, lecz również fakty dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej znane mu z urzędu z tytułu wcześniej rozpatrywanego przez niego wniosku strony o prawo pomocy. Treść obecnie rozpatrywanego wniosku wskazuje zaś, że sytuacja majątkowa i dochodowa skarżącej spółki nie uległa jakiejkolwiek zmianie od czasu rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie I SA/Lu 906/17. Mając zatem na uwadze powyższe oraz zasadę ekonomiki procesowej zawartą w art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. zbędnym było wzywanie strony do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń. Przechodząc do istoty sprawy wskazać należy, że intencją strony jest uzyskanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy prawnego z urzędu, tj. otrzymanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w takim zakresie możliwe jest, gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy spółka wskazała, że od 2015 roku nie prowadzi działalności gospodarczej, nie zatrudnia pracowników i nie posiada wolnego od zajęć komorniczych majątku. Nie posiada żadnych środków pieniężnych na rachunku bankowym ani w kasie spółki. Uwzględniając powyższe oraz treść przywołanych przepisów, należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie i dlatego w celu zachowania prawa strony do rozpatrzenia jej sprawy przez sąd zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie doradcy podatkowego. Odnośnie zaś wniosku strony dotyczącego ustanowienia doradcy podatkowego w osobie I. S., to należy wskazać, że stosownie do treści art. 244 § 3 p.p.s.a, uprawnienie do wyznaczenia wskazanego imiennie przez wnioskodawcę pełnomocnika do reprezentowania go w sprawie niniejszej w ramach przyznanego prawa pomocy przysługuje w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym doradcą podatkowym Krajowej Radzie Doradców Podatkowych. Tut. Sąd poinformuje przywołany organ samorządu zawodowego o pełnym zakresie wniosku strony skarżącej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.