I SA/Łd 994/17

Dnia 25 kwietnia 2018 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółka cywilna z siedzibą w W. R. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Spółka cywilna z siedzibą w W. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiąca 2012 r. p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej spółce cywilnej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 2 lutego 2018 r. pełnomocnik skarżącej spółki cywilnej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 4.207 zł. Odpis ww. zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi strony 23 lutego 2018 r. W dniu 2 marca 2018 r. spółka cywilna złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, zarówno na formularzu PPPr jak i PPF. W uzasadnieniach obu wniosków wspólnicy oświadczyli, że nie posiadają środków finansowych na opłacenie wpisu sądowego, ponieważ obecnie spółka nie przynosi dochodów. Wspólnik M. W. utrzymuje się z dochodu z umowy o pracę, natomiast wspólniczka J. W. z emerytury. Ponadto M. W. posiada 9 udziałów w Spółce z o.o. A., natomiast J. W. 1 udział. Z tytułu udziałów w spółce z o.o. wspólnicy otrzymali za rok 2016 dywidendę w wysokości odpowiednio: 10.000 zł i 6.000 zł. Otrzymane środki finansowe przeznaczyli na bieżące utrzymanie. M. W. posiada na utrzymaniu małoletnią córkę. Wspólnicy oświadczyli, że nie posiadają nieruchomości, ruchomości, oszczędności ani papierów wartościowych, które mogliby spieniężyć. W oświadczeniu o majątku i dochodach (formularz PPPr) wspólnicy podali, że posiadają środki trwałe o wartości 9.019 zł oraz że spółka cywilna spłaca dwa kredyty, których raty wynoszą: 1.260 zł i 2.100 zł. Saldo na rachunku bankowym spółki wynosi -19.999 zł. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach (formularz PPF) wynika, że wspólnicy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z małoletnią O. W.. Wspólnicy oświadczyli, że nie posiadają jakiegokolwiek majątku. J. W. oświadczyła, ze utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.720 zł, natomiast M.W. z umowy o pracę w wysokości 2.100 zł. Według oświadczenia miesięczne koszty utrzymania wynoszą 500 zł. W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego zobowiązujące do uzupełnienia wniosku, pełnomocnik spółki cywilnej złożył: zeznanie M. W. o wysokości osiągniętego dochodu (PIT-36) za rok 2017 wraz z informacją o wysokości dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej (PIT/B), zeznanie J. W. o wysokości osiągniętego dochodu (PIT-36L) w roku 2017 wraz z informacją o wysokości dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej (PIT/B) oraz bilansem spółki, zeznanie J. W. o wysokości osiągniętego dochodu (PIT-37) w roku 2017, zeznanie M. W. o wysokości osiągniętego dochodu (PIT-36) w roku 2016 wraz z informacją o wysokości dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej (PIT/B) i bilansem spółki, zeznanie J. W. o wysokości osiągniętego dochodu (PIT-36L) w roku 2016 wraz z informacją o wysokości dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej (PIT/B), roczne obliczenie podatku J.W. przez organ rentowy (PIT 40A) za rok 2016, deklaracje VAT-7 spółki cywilnej za miesiące od października 2017 r. do lutego 2018 r., bilans spółki za rok 2018 i 2017 zestawienia przychodów i wydatków w poszczególnych miesiącach 2017 i styczeń i luty 2018 r., listę środków trwałych, dokumenty z 28 marca 2016 r. dotyczące wypłaty dywidendy przez Spółkę z o.o. A., decyzję w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2018 skierowaną do Z. W., dowód zapłaty kwoty 1.085,22 zł przez J. W. na rzecz PGiNG, fakturę wystawioną przez Zakład Gospodarki Komunalnej w A. dla Z. W., harmonogram opłat za wywóz odpadów komunalnych adresowany do J. W., fakturę wystawioną przez PGE Obrót SA dla Z. W., wyciągi z rachunków bankowych M.W. i J.W. za okres od grudnia 207 r. do końca lutego 2018 r., harmonogramy spłat dwóch kredytów. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 -3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie spółka cywilna wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. W ocenie referendarza wniosek Spółki zasługuje na uwzględnienie. Wspólnicy nie wykazali bowiem w sposób wiarygodny i przekonujący, że nie mają dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wątpliwości budzą, po pierwsze oświadczenia wspólników odnośnie źródeł utrzymania. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem J. W. utrzymuje się wyłącznie z emerytury, zaś M. W. z wynagrodzenia za pracę. Ze złożonych zeznań podatkowych wynika, że w roku 2016 J. W. otrzymywała emeryturę. Jej dochód z tego tytułu wyniósł 25.667 zł. W zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu wspólniczka wykazała dochód z działalności gospodarczej w wysokości 47.118 zł. W tym samym roku M. W. osiągnął dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości 31.412 zł. Łącznie wspólnicy osiągnęli dochód w wysokości ponad 100.000 zł, zaś ich dochód miesięczny przekroczył 8.000 zł. W roku 2017 J. W. również osiągnęła dochód z emerytury w wysokości 25.777 zł oraz z działalności gospodarczej w wysokości 39.304 zł. Wspólnik M.W. osiągnął dochód z działalności gospodarczej w wysokości 28.798 zł. Wspólnicy osiągnęli dochód w wysokości przekraczającej 90.000 zł, zaś miesięczny dochód wspólników wyniósł ponad 7.800 zł. W roku 2018 spółka cywilna kontynuuje działalność gospodarczą o czym świadczą dane z deklaracji VAT-7 za styczeń i luty 2018 , z których wynika, że obrót spółki wyniósł odpowiednio 2.008 zł i 18.049 zł (netto). Według bilansu spółki sporządzonego na dzień 27 marca 2018 r. spółka osiągnęła przychody w wysokości 20.056 zł, poniosła wydatki w wysokości 6.115 zł i osiągnęła dochód w wysokości 13.941 zł. W tej sytuacji oświadczenie zawarte we wnioskach, że "Obecnie spółka nie przynosi dochodów", jest niewiarygodne. Przeciwko uwzględnieniu wniosku przemawia również analiza wyciągów z rachunków bankowych. Z wyciągu z rachunku bankowego M. W. prowadzonego przez A.Bank wynika, że na dzień 1 marca 2018 r. saldo na rachunku wynosiło -19.999,70 zł. Z wyciągu tego wynika, że jest to rachunek związany z przyznanym wspólnikowi kredytem w wysokości 20.000 zł, zatem zapis na wyciągu o ujemnym saldzie, nie świadczy o złej sytuacji finansowej spółki. Biorąc pod uwagę, że bank pobiera prowizję od niewykorzystanego limitu kredytu, to ujemne saldo zbliżone do tego limitu świadczy raczej o racjonalnym wykorzystaniu rachunku. Wspólnicy posiadają również rachunki bankowe prowadzone przez Bank B. w A., z których dokonywane są płatności prywatne, np. abonament tv oraz płatności związane z prowadzoną działalnością gospodarczą przez spółkę cywilną, np. 12 grudnia 2017 r. przelew z rachunku M. W.na rzecz spółki cywilnej 2.200 zł na spłatę kredytu. Rachunek ten jest zasilany wpłatami własnymi np. najwyższa w wysokości 5.000 zł przez J. W.. Obok niewiarygodnych oświadczeń o wysokości dochodów, wspólnicy złożyli również niewiarygodne oświadczenie o osobach pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym. Z wniosku złożonym na formularzu PPF wynika, że wspólnicy zamieszkują razem z małoletnią córką M. W.. Z treści dokumentów wynika, że wspólnicy mieszkają w S. przy ul. A. 8. Świadczy o tym np. dowód zapłaty za dostawę gazu z 19 lutego 2018 r. wystawiony dla J. W.. Z innych dokumentów wynika, że pod tym samym adresem mieszka Z. W., np. decyzja o wymiarze podatku od nieruchomości za rok 2018, faktura wystawiona przez Zakład Gospodarki Komunalnej w A. z 23 stycznia 2018 r., faktura wystawiona przez PGE Obrót SA dla Z. W.. Z harmonogramu opłat za wywóz odpadów komunalnych z dnia 8 stycznia 2018 r. wynika, że pod wskazanym wyżej adresem zamieszkuje pięć osób ("5 osobowe gospodarstwo – nieselektywne"), a nie jak wskazano we wniosku trzy osoby. Za odmową uwzględnienia wniosku przemawia również okoliczność otrzymania przez wspólników skarżącej spółki cywilnej dywidend za rok 2016, z tytułu udziałów w spółce z o.o. Dokumenty dotyczące wypłacenia dywidendy noszą datę 28 marca 2018 r. Wynika z nich, że M. W. otrzymał 10.000 zł, natomiast J. W. 4.860 zł. Jednocześnie o wypłacie dywidend wspólnicy złożyli oświadczenia we wnioskach o przyznanie prawa pomocy złożonych 2 marca 2018 r., co świadczyć może że wypłata dywidend nastąpiła przed sporządzeniem dokumentów o ich wypłacie, a co istotniejsze, że wypłata dywidend nastąpiła w terminie do zapłaty wpisu od skargi. Wspólnicy nie wskazali, jakie szczególne okoliczności spowodowały, że wspólnicy spółki z o.o. postanowili podzielić zysk za rok 2016 dopiero w 2018 r. i będąc w tym czasie zobowiązani do uiszczenia wpisu od skargi postanowili przeznaczyć środki z dywidend na bieżące potrzeby. Zdaniem referendarza nie istnieją żadne racjonalne względy dla których w tej sytuacji należałoby przyznać wspólnikom prawo do zwolnienia od kosztów sądowych. Z treści wniosku złożonego na formularzu PPF wynika, że koszty utrzymania wynoszą 500 zł miesięcznie. Wspólnicy byli w stanie je pokryć z dochodów z emerytury, wynagrodzenia za pracę oraz z dochodów z działalności gospodarczej wypracowanych w spółce cywilnej. Wspólnicy nie wskazali żadnych koniecznych do poniesienia wydatków, w wysokości odpowiadającej otrzymanym dywidendom, które byli zmuszeni ponieść i są zmuszeni ubiegać się o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. AKE.