I SA/Łd 837/16

Dnia 12 września 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. W. i R. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. W. i R. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok postanawia: umorzyć postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 21 listopada 2016 roku I. W. i R. W. przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł i ustanowienie adwokata w sprawie z ich skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok. Wyrokiem z 28 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę I. W. i R. W.. W dniu 22 maja 2017 roku do sądu wpłynęła opinia pełnomocnika skarżących o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego rozstrzygnięcia. Powyższa opinia została przesłana skarżącym z pouczeniem o terminie i możliwości wystąpienia ze skargą kasacyjną, konieczności jej sporządzenia przez fachowego pełnomocnika oraz braku możliwości żądania wyznaczenia nowego pełnomocnika w ramach przyznanego prawa pomocy. W dniu 1 września 2017 roku do sądu wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy podlega umorzeniu Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r, poz.1369) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W rozstrzyganej sprawie postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 21 listopada 2016 roku I. W. i R. W. przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł i ustanowienie adwokata. Wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności - jak w sprawie niniejszej – reprezentacja strony w postępowaniu przed sądem I instancji oraz sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - stanowi wykonanie wydanego w danej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W takiej zaś sytuacji strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego adwokata z urzędu, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. Stanowisko takie ugruntowane jest w orzecznictwie sądowym, w którym podkreśla się, że wyznaczenie pełnomocnika z urzędu następuje tylko raz. Podjęcie przez niego czynności procesowych, w tym sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jest jednym z elementów stanowiących o wykonaniu wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22.12.2011 r. sygn. akt II FZ 806/11). Wyznaczony adwokat sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyrokiem tutejszego sądu z 28 lutego 2017 roku oddalającego skargę I. W. i R. W.. Powyższa opinia została przesłana skarżącym z pouczeniem o terminie i możliwości wystąpienia ze skargą kasacyjną, konieczności jej sporządzenia przez fachowego pełnomocnika ustanowionego z wyboru oraz braku możliwości żądania wyznaczenia nowego pełnomocnika w ramach przyznanego prawa pomocy. W tej sytuacji ponowny wniosek skarżących o ustanowienie adwokata z urzędu jest bezprzedmiotowy. Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wobec tego, że strona nie może ponownie w tym postępowaniu domagać się ustanowienia pełnomocnika z urzędu jej żądanie w tym zakresie zawarte w rozpoznawanym wniosku, należało uznać za bezprzedmiotowe, a postępowanie w tym zakresie umorzyć zgodnie z art. 249a p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Ake.