I SA/Łd 8/20

Dnia 27 lipca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 lipca 2020 roku sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w W. na uchwałę Rady Miejskiej w Wieruszowie z dnia 27 kwietnia 2016 roku nr XXIII/174/2016 w przedmiocie wyboru metody opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stawki tej opłaty oraz stawki za pojemnik o określonej pojemności oddala skargę.

Rada Miejska w W. uchwałą z dnia 27 kwietnia 2016 r. Nr XXIII/174/2016 dokonała wyboru metody opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stawki tej opłaty oraz stawki za pojemnik o określonej pojemności. Uchwała ta została podjęta w oparciu o art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 446; dalej: u.s.g.), w związku z art. 6j ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 6k ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 6k ust. 2, ust. 2a i ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 250; dalej: u.c.p.g.). W § 1 pkt 2 uchwały wskazano, że w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy a powstają odpady komunalne, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi cenę ustaloną w § 3 za pojemnik o określonej pojemności w m³. W § 3 przewidziano, że stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi na nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, za pojemnik o określonej pojemności, w przypadku zbierania i odbierania odpadów w sposób selektywny wynoszą: 1) 10,44 zł za pojemnik 0,12 m3; 2) 20,88 zł za pojemnik 0,24 m3; 3) 95,70 zł za pojemnik 1,1 m3; 4) 609,00 zł za pojemnik 7,0 m3 (ust. 1), stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi na nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, za pojemnik o określonej pojemności, w przypadku braku zbierania i odbierania odpadów w sposób selektywny wynoszą: 1) 17,27 zł za pojemnik 0,12 m3; 2) 32,54 zł za pojemnik 0,24 m3; 3) 132,00 zł za pojemnik 1,1 m3; 4) 840,00 zł za pojemnik 7,0 m3 (ust. 2), przy czym wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi na nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi określonej w ust. 1 lub 2 (ust. 3). W skardze na tę uchwalę, wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w W., zarzucono jej istotne naruszenie przepisów prawa tj. art. 6j ust. 3 u.c.p.g. poprzez przekroczenie upoważnienia ustawowego i wskazanie w § 1 pkt 2 uchwały, że w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy a powstają odpady komunalne, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi cenę ustaloną w § 3 za pojemnik o określonej pojemności w m³. W ten sposób, zdaniem Prokuratora, Rada Miejska ustaliła opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w sposób nieznany ustawie. Ustawa stanowi wprost, że opłatę stanowi iloczyn 2 czynników tj. zadeklarowanej liczny pojemników na odpady powstające na danej nieruchomości oraz stawki za pojemnik określonej pojemności. Ponadto § 3 ust. 3 uchwały i § 1 pkt 2 uchwały są ze sobą sprzeczne, co powoduje niezrozumiałość postanowień uchwały. W związku z tym Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w zaskarżonej części. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w W. nie zgodziła się ze skarżacym. Zdaniem organu, treść uchwały odpowiada treści art. 6j ust. 3 u.c.p.g. i nie ma sprzeczności między przepisami uchwały i ustawy oraz przepisami samej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 6j ust. 3 u.c.p.g., w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 2 (chodzi o nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne), opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 (stawka opłaty za pojemnik o określonej pojemności, ustalona przez radę gminy). Jak z tego wynika, opłata, o której mowa, to iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości i stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności, ustalonej przez radę gminy. Treści tego przepisu odpowiada – w niemal dosłownym brzmieniu – przepis § 3 ust. 3 zaskarżonej uchwały. Stanowi on, że wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi na nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi określonej w ust. 1 lub 2. W § 1 pkt 2 uchwały, przewidziano, że w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi cenę ustaloną w § 3 za pojemnik o określonej pojemności w m3. Przepis ten odsyła więc do § 3 uchwały, gdzie w ust. 1 i 2 ustalono stawki opłat za pojemnik (w zależności od tego, czy odpady są zbierane w sposób selektywny), a w ust. 3 – sposób wyliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami powstającymi na nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Sprzeczność, którą skarżący zarzuca zaskarżonej uchwale, jest pozorna, daje się bowiem łatwo wyeliminować w drodze wykładni. Przepis § 1 pkt 2 uchwały, odsyłający do jej § 3, odsyła do całości tego przepisu, a nie tylko do jej § 3 ust. 1 i 2. Odesłanie zostało doprecyzowane przez zwrot: opłata (...) stanowi "cenę ustaloną" w § 3. Jest to więc odesłanie przede wszystkim do § 3 ust. 3, z którego wynika sposób wyliczenia opłaty, a dopiero w dalszej kolejności do ust. 1 i 2, gdzie mowa o stawce opłaty za pojemnik o określonej pojemności, bez której wyliczenie opłaty nie byłoby możliwe. Wynik tego wyliczenia daje "cenę ustaloną w § 3 za pojemnik o określonej pojemności", o czym mowa w § 1 pkt 2 uchwały. Pojęcie "ceny ustalonej w § 3" odnosi się niewątpliwie do sposobu ustalenia opłaty po myśli § 3 ust. 3 uchwały, a nie stawki opłaty za pojemnik, wskazanych w § 3 ust. 1 i 2 uchwały. Ta ostatnia stanowi element wyliczeń dokonywanych na podstawie art. 3 ust. 3 uchwały. Dlatego Sąd nie stwierdziwszy podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w części obejmującej jej § 1 pkt 2 i orzekł o oddaleniu skargi (art. 151 p.p.s.a.). PJ