I SA/Łd 77/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za sierpień 2010 r. p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w sprawie wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 29 stycznia 2018 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia powyższej opłaty, pismem z 26 lutego 2018 r., skarżący wraz z żoną wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych oraz stwierdzili, że nie składali żadnych skarg do WSA w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Mając na uwadze powyższe oświadczenie postanowieniem z 15 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W rozpoznawanej sprawie rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, stało się zbędne, ponieważ strona oświadczyła, że wnosiła skargi do sądu. Uwzględniając powyższe oświadczenie sąd postanowieniem z 15 maja 2018 r. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. Skoro postępowanie sądowe zostało prawomocnie zakończone i strona nie jest zobowiązana do poniesienia żadnych kosztów sądowych, to rozpoznawanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne. Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy na podstawie art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Ake.